cos

Aby zapoznać się z pełną ofertą wydawnictwa:


Wydawnictwo Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku

ul. Łąkowa 1-2, 80-743 Gdańsk
Redakcja – pokój 411 (budynek żółty)
tel. (+48 58) 300 92 45
e-mail: wydawnictwo@amuz.gda.pl

Redaktor naczelny
Andrzej Zawilski
e-mail: andrzejzawilski1@op.pl, a.zawilski@amuz.gda.pl

Sekretarz redakcji
Magdalena Popiołek
e-mail: m.popiolek@amuz.gda.pl

Dystrybucja publikacji, pokój 110
Jarosław Stokowski
tel. (+48 58) 300 92 65
e-mail: j.stokowski@amuz.gda.pl

Wydawnictwo o charakterze naukowym jest samodzielną jednostką uczelni. Dotychczasowy dorobek obejmuje około 2000 prac (450 autorów) zawartych w tomach wydawnictw seryjnych i autonomicznych. Łącznie ukazało się niemal 300 tytułów.

Są to między innymi bibliografie i katalogi, prace z zakresu historii muzyki powszechnej, muzyki polskiej ze szczególnym uwzględnieniem muzyki dawnego Gdańska, teorii, estetyki, filozofii i psychologii muzyki, akustyki muzycznej, folkloru, pedagogiki muzycznej, organizacji życia muzycznego.
Publikacje naukowe opatrzone są streszczeniami w języku angielskim i niemieckim.

Dotychczasowe serie wydawnicze to między innymi:
Zeszyty Naukowe (33 tomy) i Prace Specjalne (78 tytułów) oraz, w pewnej mierze nawiązujące do tych założeń, wychodzące ostatnio czasopisma naukowe: Aspekty Muzyki (6 zeszytów), Musica Vocale (2 zeszyty), Sztuka, Kultura, Edukacja (3 zeszyty).

Tytuł innej serii to Kultura Muzyczna Północnych Ziem Polski (12 tytułów).

Prócz tego w dorobku Wydawnictwa są skrypty i podręczniki (36 tytułów), w tym: Harmonia (A. Poszowski), Instrumentacja (K. Guzowski), Polski folklor muzyczny (J. Woźniak), Kultura muzyczna antyku (D. Szlagowska), Muzyka Średniowiecza (M. Wozaczyńska), Muzyka renesansu (M. Wozaczyńska), Muzyka baroku (D. Szlagowska), Kształcenie słuchu (A. Kowalska-Pińczak), Doskonalenie gry na rogu (E. Daniecki), Materiały do nauki improwizacji fortepianowej (T. Świercz), Improwizacja organowa (R. Perucki).

 

Cykle tematyczne to między innymi:
Muzyka fortepianowa (16 tomów),
Organy i muzyka organowa (15 tomów),
Muzyka w Gdańsku (2 tomy),
Musica Sacra (12 tomów),
Musica Baltica (5 tomów).

 

Nakładem Wydawnictwa ukazały się także prace monograficzne poświęcone twórczości kompozytorów: Tadeusza Bairda, Beli Bartóka, Fryderyka Chopina, Claude Debussy’ego, Andrzeja Hakenbergera, Paula Hindemitha, Henryka Hubertusa Jabłońskiego, Wincentego Lessela, Witolda Lutosławskiego, Romana Maciejewskiego, Olivera Messiaena, Feliksa Nowowiejskiego, Krzysztofa Pendereckiego, Ludomira Michała Rogowskiego, Bogusława Schaeffera, Roberta Schumanna, Tadeusza Szeligowskiego, Dymitra Szostakowicza, Karola Szymanowskiego.

Szczególne miejsce wśród publikacji Wydawnictwa zajmują pozycje poświęcone muzyce w dawnym Gdańsku:

Music Collections from Gdańsk – katalog tematyczny dawnych kompozcji gdańskich znajdujących się w archiwach w Gdańsku i Berlinie (3 tomy),

Thesaurus Musicae Gedanensis (2 tomy),

Prace poświęcone muzyce organowej w dawnym Gdańsku (2 tomy).

 

Ważną dziedziną działalności wydawniczej stały się w ostatnich latach publikacje nutowe. Wcześniej były to wydawnictwa okazjonalne, od roku 2014 ukazuje się po kilka pozycji nutowych rocznie.

 

Kilkakrotnie nasze wydawnictwa otrzymywały nagrody na Wrocławskich Targach Książki Naukowej. Wyróżnienia za szatę edytorską otrzymał podręcznik solfeżu Przestrzenie wyobraźni muzycznej; od tonalności po atonalność, autorstwa Wiesławy Anczykowskiej-Wysockiej, Dagmary Dopierały, Eugeniusza Głowskiego, Aliny Kowalskiej-Pińczak, Romualda Szyszki i Teresy Świercz oraz praca Andrzeja Mikołaja Szadejki Styl i interpretacja w utworach organowych Friedricha Christiana Mohrheima (1719?-1780) i Johanna Gottfrieda Müthela (1728-1788).

W r. 2015 Wydawnictwu Akademii Muzycznej za książkę Danuty Popinigis Carillony i muzyka carillonowa dawnego Gdańska przyznano Nagrodę główną – Puchar Ministra i Szkolnictwa Wyższego w konkursie „Na najtrafniejszą szatę edytorską książki naukowej”. Autorem projektu graficznego i okładek wyróżnionych prac był Tomasz Bogusławski.

 


DLA AUTORÓW


NOWOŚCI


Publikacja okolicznościowa ukazująca się z okazji nadania tytułu doktora honoris causa wybitnemu skrzypkowi – Konstantemu Andrzejowi Kulce. Jak zwykle w podobnego typu wydawnictwach w książce zamieszczona jest laudacja i recenzje z postępowania o nadanie tytułu, co przybliża postać tego wirtuoza, jednego z najwybitniejszych absolwentów gdańskiej Akademii Muzycznej.


Szósty numer rocznika naukowego „Aspekty Muzyki” kontynuującego tradycje Zeszytów Naukowych i Prac Specjalnych gdańskiej Akademii Muzycznej zawiera, podobnie jak tomy poprzednie, artykuły będące rezultatem badań naukowych oraz refleksji autorów z różnych dziedzin sztuk muzycznych i nauk o muzyce, przede wszystkim jednak z szeroko pojętej teorii muzyki, muzykologii, estetyki muzyki i pedagogiki muzycznej.

Spis treści i streszczenia artykułów (w wersji językowej polskiej i angielskiej), a także lista recenzentów szóstego tomu „Aspektów Muzyki” dostępne są na stronie internetowej czasopisma: http://aspektymuzyki.amuz.gda.pl/tomy


Zbiór „Młody kameralista” powstał w odpowiedzi na zapotrzebowanie środowiska muzycznego na współczesny repertuar kameralny, odpowiadający poziomem trudności możliwościom technicznym uczniów szkół muzycznych zarówno I, jak i II stopnia. Zeszyt zawiera 22 utwory 13 kompozytorów związanych z Akademią Muzyczną im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku – jej pedagogów, absolwentów oraz studentów.  Są to kompozycje bardzo zróżnicowane pod względem stylu, stopnia trudności oraz obsady. Duża część utworów posiada alternatywne wersje instrumentacyjne, co znacząco poszerza możliwości ich wykorzystania. Wersje te znajdują się na dołączonej płycie CD. Na płycie dołączono także partie poszczególnych instrumentów (głosy), z wyjątkiem duetów, które zanotowano wyłącznie dwugłosowo.

Kompozycje umieszczono w zbiorze w kolejności uwzględniającej stopień zaawansowania technicznego wykonawców. Pierwsze utwory odpowiadają poziomem trudności możliwościom najmłodszych uczniów szkół muzycznych I stopnia, natomiast ostatnie pozycje wymagają zaawansowania wykonawczego na poziomie najstarszych klas szkół II stopnia.

z  przedmowy Tadeusza Dixy


Kolejnym rozbudowanym utworem Marka Czerniewicza (ur. 1974) jest Kantata De profundis na chór i orkiestrę  – kompozycja mroczna i dramatyczna. Podobnie jak wydane niedawno Pamiątki z ziemi i ognia to suma refleksji twórcy nad kondycją współczesnego świata, świata pełnego niepokojów, konfliktów zbrojnych, coraz częstszych zamachów terrorystycznych – świata, w którym wciąż niezwykle krwawo i brutalnie prześladuje się chrześcijan na Bliskim Wschodzie i w Afryce (partyturę kantaty opatrzył kompozytor dedykacją Pewnemu chłopcu z Aleppo). Warstwę tekstową kantaty współtworzy kilka wersów zaczerpniętych z łacińskiego przekładu Księgi PsalmówZ głębokości wołam do Ciebie Panie, wysłuchaj głosu mego… 

Partytura utworu wydana została wyjątkowo w formacie A3, głosy orkiestrowe oraz partia chóru dostępne są w wydawnictwie Akademii Muzycznej.


Po raz pierwszy publikujemy dwie kompozycje Beniamina Baczewskiego – młodego kompozytora (ur. 1991), którego utwory w ciągu ostatnich kilku lat spotykały się z doskonałym przyjęciem słuchaczy oraz znakomitymi ocenami wielu komisji konkursowych.

Beniamin Baczewski komponuje utwory solowe, kameralne, chóralne i orkiestrowe. Interesują go wszystkie formy i gatunki muzyczne, jak również każda obsada wykonawców.

Reed Trio powstało w 2013 roku specjalnie dla Tria Stroikowego Raatz’uchy, zespołu w którym gra kompozytor. Składa się z trzech części nawiązujących stylem do muzyki filmowej i jazzu, ale również do neobaroku.

Prawykonanie  drugiej z wydanych kompozycji – Harpsichord Quartet – odbyło się 18 kwietnia 2013 r. w Dworku Sierakowskich w Sopocie. Utwór jest rozbudowaną fugą z wolnym wstępem i zakończeniem. Odwołuje się do baroku poprzez fakturalne nawiązania do basso continuo i sonaty triowej. Również instrumenty, które wchodzą w skład zespołu – flet, obój, wiolonczela, klawesyn – wszystkie były już obecne we wspomnianej epoce.

Do drukowanych partytur dołączona jest płyta z zapisem głosów instrumentalnych do samodzielnego wydruku.


Po kilku miesiącach przedstawiamy polską wersję językową 517 fug organowych Daniela Magnusa Gronaua – dzieł osiemnastowiecznego, gdańskiego kompozytora i organisty, przygotowanych do druku przez pedagoga naszej uczelni, dra hab. Andrzeja Szadejkę.

Dwutomowa edycja zawiera 517 fug Gronaua, poprzedzonych komentarzem krytycznym, przedstawionych we współczesnym zapisie nutowym (tom II), oraz wprowadzenie (tom I) obejmujące informacje o kompozytorze i rękopisie znajdującym się w gdańskiej Bibliotece PAN, w którym zawarte są fugi, wraz z ćwiczeniami ułatwiającymi wykonanie tych utworów.


Dwunasta już publikacja z cyklu Musica sacra to, zgodnie z jej tytułem, głęboka refleksja nad Pięknem ocalonym i ocalającym – wszechstronna analiza pojęcia piękna zarówno w aspekcie filozoficznym i teologicznym, jak również muzykologicznym, kompozytorskim i wykonawczym. W dodatku dokonywana w odniesieniu do Jubileuszu 1050-lecia Chrztu Polski.

Pierwszą część monografii tworzą artykuły ujmujące problematykę piękna w muzyce od strony filozoficzno-teologicznej. Wprowadzeniem do tej tematyki jest opracowanie autorstwa ks. Witolda Kaweckiego, profesora Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, który poszukuje odpowiedzi na pytanie: Czy piękno można ocalić? Z kolei Danuta Stankiewicz z Akademii Muzycznej w Gdańsku stara się w swym artykule wskazać jak ocalić piękno – zagubioną rzeczywistość współczesnej estetyki. Filozofię piękna zawartą w Liście do artystów św. Jana Pawła II przypomina Kinga Kiwała z Akademii Muzycznej w Krakowie. Na koniec tej części Antonina Karpowicz-Zbińkowska, teolog i muzykolog, przedstawia augustyńskie podejście do piękna w ujęciu kardynała Josepha Razingera.

W części drugiej spotykamy artykuły, których autorzy zajmują się muzyką instrumentalną obecną w przestrzeni sakralnej. I tak, Danuta Popinigis, profesor Akademii Muzycznej w Gdańsku, powiada o pięknie zawartym w dźwięku dzwonów najstarszego gdańskiego carillonu, Piotr Matoga, organista z Krakowa, troszczy się o piękno liturgii, przyjmując za punkt wyjścia wybrane organy zachowane w krakowskich kościołach klasztornych, zaś artykuł Pawła Pasternaka z warszawskiego Uniwersytetu Fryderyka Chopina opisuje przebudowę wielkich organów oliwskich

Część trzecia monografii traktuje o muzyce wokalnej. Problematykę chorału gregoriańskiego podejmują w swych artykułach Marianna Majchrzak z Akademii Muzycznej w Poznaniu, Michał Sławecki z Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie oraz Piotr Ziółkowski, absolwent gdańskiej Akademii Muzycznej. Krzysztof Niegowski z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz dyrektor Diecezjalnego Studium Organistowskiego w Kaliszu pisze o hymnie Ave verum. Piękna ocalonego i ocalającego w opracowaniach psalmu Super flumina Babylonis poszukuje też Marek Rogalski z Akademii Muzycznej w Gdańsku. Teresa Piech z Akademii Muzycznej w Krakowie dzieli się doświadczeniami wykonawczymi odnośnie śpiewu klarysek ze Starego Sącza, zaś Monika Fedyk-Klimaszewska, profesor gdańskiej Akademii Muzycznej, poświęca swój artykuł solowej liryce sakralnej Stanisława Moniuszki, a Sławomir Bronk z tej samej uczelni zajmuje się religijną twórczością chóralną z tekstami w języku kaszubskim.

Ostatnia część publikacji to analizy współczesnych kompozycji polskich. Krzysztof Cyran z Akademii Muzycznej w Krakowie pisze o niektórych aspektach piękna w Symfonii pieśni żałosnych Henryka Mikołaja Góreckiego i Pasji wg. Św. Marka Pawła Mykietyna. Monika Karwaszewska z gdańskiej Akademii Muzycznej zajęła się mniej znanym dziełem Henryka Mikołaja Góreckiego – misterium Jasności promieniste. Miserere mei Deus, miserere mei Szymona Godziemba-Trytka stało się przedmiotem dociekań Elżbiety Szczurko z Akademii Muzycznej w Bydgoszczy, zaś tradycję chrześcijańską w muzyce sakralnej Pawła Łukaszewskiego przedstawiła Renata Borowiecka z Akademii Muzycznej w Krakowie.  


Drugi tom serii wydawniczej THESAURUS MUSICAE GEDANENSIS zawiera trzy wokalno-instrumentalne utwory Thobiasa von Dürena, kompozytora urodzonego w Gdańsku w 1591 roku. Są to dzieła przeznaczone na Boże Narodzenie, które muzyk dedykował gdańskiej Radzie Miejskiej w grudniu 1630 roku.

Seria wydawnicza THESAURUS MUSICAE GEDANENSIS prezentuje źródłowo-krytyczne edycje muzyki dawnego Gdańska. W tomie pierwszym, wydanym w 2016 roku, znalazły się utwory włoskiego kompozytora Bernardina Borlaski, dedykowane gdańskiej Radzie Miejskiej w 1633 roku.

Redaktorkami serii THESAURUS MUSICAE GEDANENSIS są Danuta Szlagowska i Danuta Popinigis.


Publikowane dotychczas kompozycje Marka Czerniewicza to dzieła na niewielkie składy instrumentalne. Tym razem ukazuje się drukiem rozbudowany utwór tego kompozytora, przeznaczony na orkiestrę symfoniczną wspomaganą za pomocą ścieżki dźwiękowej utrwalonej na płycie, zwyczajowo zwanej taśmą – Pamiątki z ziemi i ognia. Według słów Marka Czerniewicza: „utwór – inspirowany dramatycznymi wydarzeniami, konfliktami zbrojnymi, prześladowaniami i wszechobecnym ostatnio terroryzmem – odwołuje się pod względem formy i wymowy do apelu poległych. Muzycy w orkiestrze nie tylko grają, lecz również śpiewają, przez co sala koncertowa staje się przestrzenią parateatralną”.

Do partytury dołączona jest płyta zawierająca ścieżkę dźwiękową. Głosy instrumentalne dostępne są w wydawnictwie Akademii Muzycznej.


Pięć zeszytów nutowych zawiera aranżacje pieśni i tańców ludowych adresowane głównie do instruktorów i kierowników artystycznych prowadzących zespoły folklorystyczne. Zespół wykonawczy w tych aranżacjach to typowa kapela ludowa (skrzypce, klarnet, akordeon i kontrabas) tworząca tło dla śpiewu i tańca; w jednym wypadku (zeszyt drugi – suita kujawska A witajcie, witajcie) skład instrumentalny powiększony został do rozmiarów orkiestry odeonowej.

Autorem opracowań jest Andrzej Michalski – profesor naszej uczelni (do niedawna kierownik Katedry Pedagogiki Muzyki) oraz Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy.


Piąty tom rocznika naukowego „Aspekty Muzyki” kontynuującego tradycje Zeszytów Naukowych i Prac Specjalnych gdańskiej Akademii Muzycznej zawiera, podobnie jak tomy poprzednie, artykuły będące rezultatem badań naukowych oraz refleksji autorów z różnych dziedzin sztuk muzycznych, przede wszystkim jednak z szeroko pojętej teorii muzyki, muzykologii, estetyki muzyki i pedagogiki muzycznej.

Spis treści i streszczenia artykułów (w wersji językowej polskiej i angielskiej), a także lista recenzentów piątego tomu „Aspektów Muzyki” dostępne są na stronie internetowej czasopisma: http://aspektymuzyki.amuz.gda.pl/tomy


Wieloletnie prace dokumentacyjne prowadzone przez muzykologów i teoretyków muzyki z gdańskiej Akademii Muzycznej doprowadziły do utworzenia katalogów tematycznych obejmujących ponad 8,5 tysiąca dzieł zanotowanych w gdańskich rękopisach, składających się na świadectwo kultury muzycznej dawnego Gdańska. Pełna dokumentacja tych dzieł stanowi punkt wyjścia do dalszych prac badawczych, a ujawnienie pozycji szczególnie cennych skłania do edycji źródłowo-krytycznych manuskryptów.

Obecnie prezentujemy edycję krytyczno-źródłową zbioru utworów włoskiego kompozytora Bernardino Borlaski, objętego wspólnym tytułem Accentus Musicalis, dedykowanego przez kompozytora w r. 1633 Radzie Miasta Gdańska. Edycja ta inicjuje serię wydawniczą THESAURUS MUSICAE GEDANENSIS, która została zaplanowana na wiele lat i, zgodnie z zamierzeniami autorów, zawierać ma gdańskie muzykalia powstałe na przestrzeni kilku stuleci: od XVI po wiek XIX.

Pierwszy tom serii rozpoczyna się wstępem, w którym znajdziemy informacje o życiu i twórczości Bernardina Borlaski, kolejne części to zbiór kompozycji Accentus Musicalis oraz suplement zawierający katalog wszystkich zachowanych utworów włoskiego kompozytora. Całość do wydania przygotowały Danuta Szlagowska i Danuta Popinigis, suplement opracowała Katarzyna Gugnowska.


Już po raz drugi ukazuje się publikacja przygotowana przez organistę i pedagoga naszej uczelni, dra hab. Andrzeja Szadejkę, poświęcona muzyce organowej dawnego Gdańska. Tym razem Andrzej Szadejko zajął się twórczością Daniela Magnusa Gronaua (1685-1747), organisty i kompozytora, przez większą część swego zawodowego życia związanego z gdańskim kościołem św. Jana.

Dwutomowa edycja zawiera 517 fug Gronaua, poprzedzonych komentarzem krytycznym, przedstawionych we współczesnym zapisie nutowym (tom II), oraz wprowadzenie (tom I) obejmujące informacje o kompozytorze i rękopisie znajdującym się w gdańskiej Bibliotece PAN, w którym zawarte sią fugi, wraz z ćwiczeniami ułatwiającymi wykonanie tych utworów.

Wydawnictwo, niezwykle cenne dla każdego, komu bliska jest historia muzyki w dawnym Gdańsku, zredagowano z tekstami w języku niemieckim i angielskim. Przewiduje się wydanie tych utworów z komentarzem również w polskiej wersji językowej.

 


Improwizacja organowa to dwutomowa praca autorstwa Romana Peruckiego – organisty, profesora gdańskiej Akademii Muzycznej, wieloletniego dyrektora naczelnego Polskiej Filharmonii Bałtyckiej oraz pierwszego organisty Bazyliki Archikatedralnej w Gdańsku-Oliwie – pierwszy, wydany w Polsce podręcznik ujmujący kompleksowo problematykę improwizacji, sztuki niezbędnej w zawodzie organisty.

Według słów autora „podręcznik adresowany jest do studentów Wydziału Instrumentalnego Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku oraz pozostałych uczelni muzycznych w Polsce, do uczniów szkół muzycznych drugiego stopnia i liceów muzycznych, a także czytelników, którzy posiadając umiejętność gry na instrumencie, chcą zdobyć lub pogłębić wiedzę teoretyczną i praktyczną  z zakresu improwizacji i harmonii”.

Prowadząc swój wykład, na początku Roman Perucki stopniowo zapoznaje adepta sztuki improwizacji z podstawowymi pojęciami i terminologią. Następnie zajmuje się rozwijaniem jego umiejętności; rozpoczyna od form najprostszych, przechodzi potem kolejno poprzez partitę, suitę francuską, toccatę, kanon i fugę oraz improwizację swobodną. W podręczniku autor zawarł podstawowe definicje z zakresu omawianych form i gatunków. Czerpiąc z wielu źródeł, posłużył się licznymi przykładami ilustrującymi wykład, zamieścił obszerny wykaz materiałów, z których studiujący, doskonaląc warsztat improwizatora, powinien czerpać,. Druga część zawiera ćwiczenia odnoszące się do poszczególnych rozdziałów podręcznika.


Piotr Słopecki to bez wątpienia jeden z najbardziej utalentowanych pianistów polskich średniego pokolenia.  Jego interpretacje monumentalnych utworów J. S. Bacha – Wariacji Goldbergowskich i Kunst der Fuge – były w latach 90. w środowiskach pianistycznych prawdziwym wydarzeniem. Oba utwory pianista utrwalił na płytach wydanych przez firmę „Dux”.Obok pianistyki Piotr Słopecki interesował się grą na organach (ukończył studia także w tej specjalności), jazzem i muzyką rozrywkową. Próbował swych sił również w kompozycji.

Powstała w r. 2010 Sonatoida na dwoje skrzypiec, akordeon, fortepian i kontrabas amplifikowany to rezultat twórczych zmagań artysty. W utworze, ujętym w formę nawiązującą do klasycznej sonaty, odnajdziemy – obok fragmentów pisanych w technice kontrapunktycznej – strony inspirowane muzyką rozrywkową (rockiem).

Do partytury dołączona jest płyta CD zawierająca głosy instrumentalne z możliwością wydruku oraz nagranie utworu w wykonaniu: Małgorzaty Skorupy (skrzypce), Piotra Staniszewskiego (skrzypce), Elżbiety Rosińskiej (akordeon), Piotra Słopeckiego (fortepian) i Jarosława Stokowskiego (kontrabas).


Tadeusz Dixa – z wykształcenia teoretyk muzyki, kompozytor i dyrygent – jest od kilku lat jako pedagog związany z macierzystą uczelnią – Akademią Muzyczną im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku. Utwory Tadeusza Dixy wykonywane były na estradach krajowych i za granicą; w Trójmieście mieli okazję je poznać słuchacze koncertów z udziałem orkiestr Polskiej Filharmonii Bałtyckiej i Polskiej Filharmonii Kameralnej w Sopocie. Dyrygując założoną przez siebie orkiestrą Sinfonietta Pomerania, Tadeusz Dixa dokonał wielu prawykonań nowej muzyki.

Wydany ostatnio jego Koncert na róg i orkiestrę symfoniczną powstał w roku 2010 jako utwór dyplomowy na zakończenie studiów kompozytorskich. Muzyczna narracja koncertu ma raczej tradycyjny charakter, silną przeciwstawność eksponuje tutaj zarówno instrument solowy, jak i partia orkiestry o koncertującym charakterze. Utwór istnieje w dwóch wersjach: symfonicznej i kameralnej.

Dołączona do partytury płyta CD zawiera głos solowy, wyciąg fortepianowy oraz partyturę wersji kameralnej z możliwością wydruku


Andrzej Dziadek to bez wątpienia jedna z najznaczniejszych postaci gdańskiego środowiska kompozytorów. Wykształcony w katowickiej Akademii Muzycznej dał się poznać jako nie tylko twórca, lecz także niestrudzony organizator i propagator muzyki współczesnej na Śląsku. Z czasem związał się z Gdańskiem; w tutejszej Akademii Muzycznej prowadzi klasę kompozycji, od kilku lat przewodniczy gdańskiemu oddziałowi Związku Kompozytorów Polskich.

Kompozycje Andrzej Dziadka to utwory o wielkim ładunku ekspresji – o tyle specyficznej, że nacechowanej pewnym dystansem; oszczędność w kształtowaniu muzycznej materii skłania słuchającego do szczególnej koncentracji i skupienia.

Stabat Mater na sopran i orkiestrę kameralną to utwór z roku 1997. Do wydanej partytury dołączona jest płyta CD zawierająca głos solowy i wyciąg fortepianowy z możliwością samodzielnego wydruku.


Publikujemy kolejną kompozycję Marka Czerniewicza – dzieło pedagoga gdańskiej Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki i Akademii Pomorskiej w Słupsku. Marek Czerniewicz – twórca średniego pokolenia – to jeden z najbardziej aktywnych i jednocześnie wszechstronnych kompozytorów gdańskiego środowiska muzycznego, autor utworów kameralnych, wokalno-instrumentalnych, elektroakustycznych. Swobodnie porusza się zarówno w dziedzinie muzycznej klasyki, jak i muzyki rozrywkowej, komponuje na potrzeby estrady koncertowej, teatru i filmu. Za swą twórczość otrzymał wiele nagród w kraju i za granicą.

Wydany tym razem utwór Czerniewicza nosi tytuł Wtulonemu w skrzypce. Kompozytor napisał go na zamówienie wychowanków Jerzego Hazuki – znanego i znakomitego nauczyciela gry na skrzypcach – obchodzącego jubileusz 60-lecia pracy pedagogicznej. Prawykonanie miało miejsce podczas uroczystości jubileuszowej, która odbyła się w Auditorium Musicum Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej I i II stopnia im. Feliksa Nowowiejskiego w Gdańsku, w październiku 2014 roku. Cztery solowe partie skrzypcowe wykonali uczniowie Jerzego Hazuki, towarzyszyła im orkiestra Cappelli Gedanensis.

Do papierowej wersji partytury dołączona jest płyta z głosami solowymi i wyciągiem fortepianowym z możliwością wydruku, głosami orkiestrowymi dysponuje Wydawnictwo Akademii Muzycznej.


Często prezentowane na estradach koncertowych utwory Krzysztofa Olczaka ugruntowały pozycję tego kompozytora nie tylko w gdańskim, lecz także krajowym środowisku muzycznym. Krzysztof Olczak – koncertujący akordeonista, profesor klas akordeonu i kompozycji w naszej uczelni – z roku na rok powiększa swój dorobek twórczy, w którym znajdują się kompozycje różniące się formą i rozmiarami, inspirowane często folklorem Kaszub oraz tematyką związaną z regionem Pomorza, w ogromnej mierze wykorzystujące – co oczywiste – brzmienie akordeonu, zarówno jako instrumentu solowego, jak i towarzyszącego, wkomponowanego w skład większego zespołu, nie stroniące też od rozwiązań całkiem współczesnych – zastosowania elektroniki i komputera.

Powstały w roku 2014 Koncert na flet i orkiestrę to jednak dzieło skomponowane według reguł klasycznych. Soliście, grającemu również na flecie altowym i flecie piccolo, towarzyszy orkiestra symfoniczna z rozbudowaną obsadą instrumentów perkusyjnych.

Do wydanej partytury dołączona jest płyta zawierająca głos solowy i wyciąg fortepianowy z możliwością wydruku, głosy orkiestrowe dostępne są w Wydawnictwie Akademii Muzycznej.


Tradycja i współczesność w muzyce sakralnej – taki tytuł nosi jedenasta pozycja cyklu wydawniczego Musica sacra pod redakcją ks. Jacka Bramorskiego.

Monografię otwiera wykład wygłoszony przez papieża-emeryta Benedykta XVI z okazji nadania mu w roku 2015 tytułu doktora honoris causa przez dwie krakowskie uczelnie: Uniwersytet Papieski Jana Pawła II oraz Akademię Muzyczną. Wykład dostojnego doktoranta to cenny przyczynek służący analizie teologicznych podstaw muzyki sakralnej. Z kolei ks. Jacek Bramorski z gdańskiej Akademii Muzycznej , analizując myśl tego niezwykłego papieża – świadka tradycji we współczesności, kontynuuje ów wątek.

Na drugą część książki składają się artykuły, w których autorzy zajmują się wybranymi problemami dotyczącymi muzyki organowej – zarówno w aspekcie tradycji, jak i współczesności. I tak ks. Andrzej Filaber – profesor Akademii Muzycznej w Poznaniu oraz dyrektor Instytutu Szkolenia Organistów przy Papieskim Wydziale Teologicznym w Warszawie – pisze o edukacji i formacji organistów, przywołując działalność ks. Wojciecha Lewkowicza. Krzysztof Niegowski z Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz dyrektor Diecezjalnego Studium Organistowskiego w Kaliszu zastanawia się w swym artykule nad wyzwaniem, jakim jest improwizacja w liturgii. Z kolei Paweł Pasternak – student Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie – przedstawia działalność Stanisława Aleksandra, nieżyjącego już organmistrza z Małopolski.

W trzeciej części monografii odnajdziemy artykuły, których autorzy poruszają zagadnienia dotyczące sakralnej muzyki wokalnej. Michał Sławecki z Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie zajmuje się problematyką śpiewów w języku łacińskim, zawartych w najnowszym wydaniu Śpiewnika kościelnego ks. Jana Siedleckiego, a analizy duetów sakralnych Stanisława Moniuszki podjęła się śpiewaczka Monika Fedyk-Klimaszewska z gdańskiej Akademii Muzycznej.

Odrębne miejsce zajmuje artykuł gdańskiej wiolonczelistki Anny Sawickiej, która pisze o inspirowanej chrześcijaństwem literaturze wiolonczelowej XIX i XX wieku.

W części piątej znalazły się prace analityczne. Anna Szarapka – teoretyk muzyki z Bydgoszczy – snuje refleksje o religijnym przesłaniu kompozycji Bernadetty Matuszczak, Joanna Schiller-Rydzewska z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie zajmuje się sacrum w twórczości gdańskich kompozytorów Andrzej Dziadka i Marka Czerniewicza, zaś Karol Kisiel z Akademii Muzycznej w Gdańsku prezentuje sakralną twórczość wybitnego kompozytora estońskiego Arvo Pärta.


Po raz pierwszy publikujemy kompozycję Radosława Łuczkowskiego, pedagoga naszej uczelni oraz jej absolwenta (dyplomy w zakresie kompozycji i teorii muzyki). Tym utworem jest Concertino na fortepian i smyczki, którego muzyka wyrasta z fascynacji twórczością mistrzów XX wieku, przede wszystkim B. Bartóka i S. Prokofiewa; jest jednak zarazem próbą realizacji własnych propozycji melodycznych, harmonicznych i fakturalnych.
Prawykonanie Concertino odbyło się w Auditorium Musicum Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej I i II stopnia im. Feliksa Nowowiejskiego w Gdańsku, w marcu 2014 roku. Partię solową wykonał pianista Tomasz Jocz, towarzyszyła mu orkiestra kameralna Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki, dyrygował Tadeusz Dixa.
Do partytury dołączona jest płyta zawierająca wyciąg fortepianowy z możliwością wydruku. Głosami orkiestrowymi dysponuje Wydawnictwo Akademii Muzycznej.


Monografia pod redakcją Małgorzaty Skotnickiej Sztuka włoskiego baroku zawiera 10 artykułów, które wcześniej w postaci wykładów składały się na program sesji naukowo-artystycznych odbywających się w gdańskiej Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki.
Monografię otwierają dwa artykuły historyka sztuki Zofii Krasnopolskiej-Wesner. Pierwszy z nich to esej, w którym autorka przedstawia rywalizację i zarazem współpracę wybitnych artystów – G. Berniniego i F. Berniniego – oraz ich olbrzymi wkład w ukształtowanie wielu słynnych zabytków Rzymu. Drugi z esejów tej samej autorki omawia życie i niektóre dzieła wybitnej włoskiej malarki tamtych lat – Artemisii Gentileschi.
Pozostałe prace dotyczą muzyki: kompozytorów i ich twórczości, wykonawstwa i wykonawców, instrumentów muzycznych. Znany lutnik Jacek Wesołowski pisze o najwybitniejszych budowniczych instrumentów tamtych czasów, zastanawiając się nad niewyjaśnioną po dziś dzień tajemnicą kunsztu takich artystów jak: Amati, Guarneri, Stradivari. O wykonawstwie traktuje artykuł klawesynistki Ewy Mrowcy, która przybliża problematykę realizacji basso continuo w muzyce włoskiej epoki baroku. Wiolonczelistka Agnieszka Oszańca szkicuje sylwetkę kompozytora L. Boccheriniego, zaś klawesynistka Maria Banaszkiewicz-Bryła zajmuje się twórczością D. Scarlattiego, poszukując w twórczości włoskiego mistrza sztuki klawesynowej wpływów muzyki hiszpańskiej.
O dwóch zjawiskach z dziedziny socjologii muzyki piszą w swych artykułach Mirosław Małecki i Maja Miro-Wiśniewska. Piszący o śpiewakach-kastratach Małecki stara się połączyć wątki legendarne z tym, co wiadomo dzięki badaniom historyków, Maja Miro-Wiśniewska zajęła się ciekawym zjawiskiem, jakim był rozkwit kształcenia muzycznego w sierocińcach (konserwatoriach) w Wenecji epoki Vivaldiego; przedstawia instytucje, które stały się z czasem wzorem dla późniejszych konserwatoriów, akademii i uniwersytetów muzycznych.
Wielce interesujący artykuł wyszedł spod pióra wiolonczelistki Anny Sawickiej. Autorka podsumowuje stan badań nad historią wiolonczeli i jej odmian, zastanawia się przy tym nad instrumentem przedstawionym w ocalałych rzeźbach z dawnego prospektu organów w Kościele Marii Panny w Gdańsku. Drugi artykuł wiążący się z Gdańskiem, autorstwa klawesynisty Maksyma Zajączkiewicza, to próba przedstawienia roli, jaką panująca w tym czasie niemal wszechwładnie w Europie muzyka włoska odegrała wobec muzyki i muzyków barokowego Gdańska.


Muzyka Fortepianowa to seria wydawnicza ukazująca się od niemal czterdziestu lat jako rezultat międzynarodowych konferencji naukowych organizowanych cyklicznie od 1976 roku przez gdańską Akademię Muzyczną im. Stanisława Moniuszki. Niniejszy, szesnasty tom jest kolejną monografią pokonferencyjną z tej serii, przygotowaną pod redakcją Alicji Kozłowskiej-Lewny i Renaty Skupin. Zawiera studia i szkice prezentujące różnorodną problematykę i zróżnicowaną metodologię badań, bądź perspektywę refleksji z szeroko rozumianego zakresu tematyki cyklu konferencji: instrumentologii, historii muzyki, analizy i interpretacji dzieła muzycznego, a także pedagogiki instrumentalnej i pianistycznej sztuki wykonawczej.


Przedstawiamy wydanie nutowe dwóch kompozycji Leszka Kułakowskiego – profesora gdańskiej Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki, założyciela kierunku „jazz i muzyka estradowa” w naszej uczelni, kompozytora i pianisty jazzowego zwanego przez krytykę artystyczną „wizjonerem jazzu”.
Pierwsza ze wspomnianych kompozycji to Piano Concerto – utwór dedykowany bratu kompozytora, Bogdanowi Kułakowskiemu, który był zarazem jego pierwszym wykonawcą. W partyturze Piano Concerto spotykamy podtytuł słowiańsko-jazzowe faktury na fortepian i orkiestrę, co odzwierciedla partytura. Kompozytor połączył tu jazzową intensywność narracji z szerokimi, wypełnionymi słowiańską melodyką frazami fortepianu; wysoce wirtuozowskiej i radosnej partii solowej towarzyszą postromantyczne emocje. Utwór był wielokrotnie wykonywany na filharmonicznych estradach i spotykał się zawsze z entuzjastycznym przyjęciem publiczności. Został również utrwalony na płycie przez firmę DUX.
Wersja drukowana Piano Concerto zawiera wyciąg fortepianowy. Partytura i głosy orkiestrowe są dostępne w Wydawnictwie Akademii Muzycznej.
Druga spośród wydanych kompozycji Leszka Kułakowskiego, Three Jazzy Pieces, to dzieło kameralne – utwór znakomicie łączący elementy jazzu z klasyką, ze stonowanym i utrwalonym przez tradycję brzmieniem kwartetu smyczkowego.


W kręgu romantyzmu – organy i muzyka organowa

Organy i muzyka organowa_okladka

Monografia W kręgu romantyzmu – organy i muzyka organowa jest kontynuacją cyklu wydawniczego, realizowanego od roku 1977 przez Instytut Teorii Muzyki i Wydawnictwo Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku. Niniejszy tom, piętnasty z rzędu, to rezultat prac badawczych inspirowanych XV Międzynarodową Sesją Naukową Organy i muzyka organowa, która odbyła się w listopadzie 2012 r. Problematykę artykułów publikowanych w tym tomie można zamknąć w trzech grupach tematycznych, dotyczących budownictwa organowego, twórczości organowej kompozytorów romantycznych oraz problemów wykonawczych muzyki XIX wieku.

Pierwszą grupę tworzą cztery teksty: Macieja Babnisa, Anny Buczek-Merz, Mariana Dorawy i Beniamina Vogla. M. Babnis i M. Dorawa koncentrują się na dziełach wybranych organmistrzów dziewiętnastowiecznych – J. Murawskiego, twórcy do dziś zachowanych organów w kościele parafialnym we wsi Lalkowy oraz W. Sauera i instrumentach zbudowanych przez niego na terenie Ziemi Chełmińskiej. Natomiast A. Buczek-Merz rysuje panoramę budownictwa organowego w kantonie Zurych w XIX wieku, poprzedzając swoje rozważania analizą historycznych uwarunkowań budownictwa organowego na tamtym terenie, zaś Beniamin Vogel prezentuje postać wybitnego francuskiego wynalazcy Philippa de Girarda i jego dzieła (przede wszystkim nowy instrument – girardeon).

Charakter zdecydowanie analityczny ma artykuł Lecha Kucharskiego poświęcony sonatom organowym J.G. Rheinbergera; problematykę historycznych nawiązań do chorału gregoriańskiego i protestanckiego w twórczości organowej kompozytorów słowackich porusza Zuzana Zahradníková; tekst Waldemara Gawiejnowicza jest rezultatem badań źródłowych, skoncentrowanych na studiach porównawczych wielu zachowanych dokumentów, które pozwalają na poddanie krytyce dotychczasowych ustaleń odnośnie genezy i chronologii utworów organowych F. Nowowiejskiego; z kolei artykuł Beaty Kotłowskiej dotyka bardzo złożonych problemów odzwierciedlenia idei romantycznych w muzyce organowej tamtych czasów oraz zjawiska historyzmu, także w kontekście tzw. „stylu gotyckiego”.

Trzecia grupa artykułów poświęcona jest problemom wykonawczym dziewiętnastowiecznej muzyki organowej. Hanna Dys omawia problemy wykonawcze 6 Sonat op. 65 F. Mendelssohna-Bartholdy’ego, a Roman Perucki przedstawia zagadnienia związane z wykonywaniem utworów organowych czołowych twórców romantycznych oraz podaje zasady rejestracji ówczesnych organów w oparciu o pisma teoretyczne powstałe w tamtych czasach i instrukcje pochodzące od ówczesnych kompozytorów.


Aspekty Muzyki

Czwarty tom czasopisma naukowego „Aspekty Muzyki”, kontynuującego tradycje Zeszytów Naukowych i Prac Specjalnych gdańskiej uczelni muzycznej. Rocznik naukowy, wydawany przez Wydział Dyrygentury, Kompozycji i Teorii Muzyki Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku, stwarzający możliwość prezentacji wyników badań i refleksji autorom reprezentującym wszystkie dyscypliny sztuk muzycznych i nauk o muzyce, w tym zwłaszcza szeroko rozumianą teorię muzyki, muzykologię historyczną i systematyczną, kulturologię muzyczną, estetykę muzyki, a także pedagogikę muzyczną. Otwarty jest także dla przedstawicieli innych dziedzin nauk humanistycznych, podejmujących w swoich badaniach problematykę dotyczącą muzyki, zwłaszcza w ujęciach interdyscyplinarnych.
Spis treści i streszczenia artykułów (w wersji polskiej i angielskiej), a także lista recenzentów czwartego tomu „Aspektów Muzyki” dostępne są na stronie internetowej czasopisma: http://aspektymuzyki.amuz.gda.pl/tomy


MUSICA BALTICA

W maju 2014 r. w gdańskiej Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki odbyła się piąta już Międzynarodowa Konferencja Muzykologiczna „Musica Baltica”. Prezentowana publikacja to rezultat tego spotkania, w którym prócz polskich uczestniczyli naukowcy z Niemiec, Belgii, Szwecji i Danii. Tym razem tematem wiodącym było szeroko pojęte „Muzykowanie w miastach nadbałtyckich : gatunki, miejsca, repertuary, wykonawcy, instrumenty” (Music-making in Baltic Cities – various kinds, places, performers, instruments). Na 345 stronach znajduje się 26 artykułów, z których dowiedzieć się można m. in. o utworach wykonywanych w Gdańsku i Elblągu w dobie późnego renesansu, o muzyce żałobnej siedemnastowiecznego Gdańska, życiu koncertowym Greifswaldu na początku XIX wieku, instrumentach budowanych w Królewcu, muzyce carillonów w dawnym Gdańsku i Flandrii. Większość prac opublikowano w języku angielskim, niektóre po niemiecku. Książkową edycję materiały zawdzięczają naukowcom z Wydziału Dyrygentury, Kompozycji i Teorii Muzyki gdańskiej Akademii Muzycznej: Danucie Popinigis, Danucie Szlagowskiej i Jolancie Woźniak.


MUSICA VOCALE

Kolejny tom periodyku Musica Vocale, wydawanego przez Wydział Wokalno-Aktorski Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki, ukazał się opatrzony podtytułem Sacrum i profanum w muzyce wokalnej – studium przypadku. Autorzy kilkunastu artykułów zawartych w publikacji podejmują niezwykle trudną problematykę odniesień do tego, co w muzyce duchowe, co zaś świeckie. Na wstępie ks. dr hab. Jacek Bramorski próbuje zweryfikować potoczne rozumienie obu terminów, zastanawiając się jednocześnie nad sakralnym wymiarem sztuki i rolą muzyki sakralnej dziś. Artykuł ks. dra hab. Zdzisława Madeja traktuje o nierozerwalności sfery duchowej i materialnej w improwizacji muzycznej i czysto ludzkiej potrzebie tworzenia, ks. dr Paweł Sobierajski podejmuje tematykę percepcji muzyki podczas liturgii. Z kolei ks. dr hab. Robert Kaczorowski opisuje pieśni maryjne zapomnianego twórcy Ottona Mieczysława Żukowskiego, a w drugim ze swych artykułów sięga do odległej historii, przywołując postać ks. Jakuba Wujka.

Dalsza grupa artykułów kieruje się w stronę profanum, choć wątek sacrum też się pojawia. Dr hab. Olga Ksenicz pisze o twórczości G. F. Händla, dr Marcin Ciszewski zastanawia się nad współczesnym wykorzystaniem w muzyce sakralnej i świeckiej głosu kontratenorowego, tak charakterystycznego dla muzyki dawnej. Dr Anna Mikolon pisze o ekspresji i kontemplacji w utworach wokalnych A. Dvořaka. Koegzystencja sacrum i profanum w muzyce XX w. to tematy artykułów dr Alicji Rumianowskiej opisującej twórczość gdańszczanina H. H. Jabłońskiego, dr Moniki Karwaszewskiej analizującej artystyczne przesłanie pieśni Z. Krauzego do słów T. Różewicza oraz mgra Krzysztofa Bobrzeckiego zastanawiającego się nad związkami słowa i muzyki w kompozycjach T. Mykietyna.


MUZYKA SAKRALNA WOBEC WSPÓŁCZESNYCH WYZWAŃ KULTUROWYCH
pod redakcją ks. Jacka Bramorskiego

Pierwsza część dziesiątej już pozycji tego cyklu wydawniczego to artykuły filozoficzno-teologiczne prezentujące podstawowe założenia muzyki sakralnej. Rozpoczyna ją opracowanie ks. dra hab. Jacka Bramorskiego ukazujące tę muzykę jako epifanię piękna w świetle myśli św. Jana Pawła II. Zadania musica sacra w służbie integralnego rozwoju osoby ludzkiej pojmowanej jako persona sancta to temat refleksji filozoficzno-teologicznej Danuty Stankiewicz. Wynikające z powyższych założeń odzwierciedlenie podstawowych kryteriów muzyki sakralnej w prawodawstwie muzycznym Kościoła przedstawia w swej pracy Anna Wójtowicz.

Na drugą część monografii składają się artykuły traktujące o wokalnej muzyce liturgicznej, zarówno w aspekcie historycznym, jak i współczesnym. O znaczeniu kantylacji liturgicznej w kulcie chrześcijańskim pisze ks. Rastislav Adamko. Z kolei Milan Kolena, doświadczony dyrygent zespołów wykonujących chorał gregoriański, rozważa kwestię interpretacji tekstów łacińskich w muzyce sakralnej, a redemptorysta o. Przemysław Makowski, analizuje liturgiczno-muzyczne znaczenie graduału wielkopostnego Christus factus est.

W dalszej części znajdujemy artykuły związane z muzyką organową. Michael G. Kaufmann prezentuje pracę rzeczoznawców organowych i dokumentacji organów w Niemczech, natomiast Andrzej Szadejko przybliża zagadnienia dotyczące nowo budowanych i montowanych organów w Polsce w pierwszej dekadzie XXI wieku. Ks. Tomasz Rakowski prezentuje w swym artykule modelowe płaszczyzny formacji polskich organistów kościelnych, natomiast Łukasz Bilski zajmuje się problematyką formacji i posługi organisty liturgicznego w świetle dokumentów Kościoła. Marek Rogalski zwraca uwagę na znaczenie kształcenia słuchu harmonicznego u organistów.

W ostatniej części tomu zaprezentowane zostały przykłady wpływu wartości chrześcijańskich na dzisiejszą twórczość muzyczną. Aleksandra Grucza-Rogalska prezentuje wybrane kompozycje chóralne inspirowane świętością życia św. Jana Pawła II, zaś Monika Karwaszewska analizuje Kantatę o św. Wojciechu Henryka Mikołaja Góreckiego, traktując ją jako muzyczny przejaw dziedzictwa polskiej kultury i tradycji religijnej. Anna Szarapka zajmuje się znaczeniem symbolu w Apokalypsis Marcina Gumieli, Beata Śnieg podejmuje problematykę wierności przekazu prastarej antyfony eucharystycznej Ubi Caritas we współczesnych utworach chóralnych.


Stanisław Poniatowski
ALTÓWKA. SZTUKA I DZIEDZICTWO
przekład Błażej Maliszewski

Pierwsza wydana po polsku tak obszerna praca poświęcona historii altówki, literaturze przeznaczonej na ten instrument, problemom interpretacyjnym,  wielkim altowiolistom, różnorakiemu podejściu kompozytorów do altówki.

Autor pisze we wstępie:

„Nasza wiedza na temat poszczególnych okresów rozwoju sztuki altówkowej ciągle uzupełniana jest o nowe informacje. W ciągu ostatnich trzech dekad w archiwach, bibliotekach i muzeach Europy odnaleziono znaczną ilość rękopisów z utworami na altówkę powstałymi w XVIII wieku, a były to w większości duże formy muzyczne, które gruntownie zmieniły nasze spojrzenie na XVIII wiek, dzięki czemu traktujemy to stulecie jako okres intensywnego rozwoju solowej sztuki altówkowej.”

Książka sięga jednak współczesności, uzupełniona o obszerne, przeznaczone tylko do niej wypowiedzi tak wybitnych muzyków jak Aram Chaczaturian, Kirył Kondraszyn, Mieczysław Wajnberg, Neeme Järvi.

Przekładu dokonał pedagog Akademii Muzycznej w Gdańsku, altowiolista dr  Błażej Maliszewski. Pisze między innymi:

„Mam nadzieję, że niniejsze opracowanie rozbudzi zainteresowanie altówką zarówno obecnych, jak i przyszłych wykonawców, a także kompozytorów. Jestem ponadto przekonany, że dziedzictwo altówki, przedstawione w tej książce, zainteresuje także dyrygentów i skrzypków oraz muzyków innych specjalności, ponieważ informacje w niej zawarte wykraczają poza tematykę związaną tylko z altówką.”

Książkę, starannie opracowaną typograficznie przez prof. Tomasza Bogusławskiego, uzupełniają barwne zdjęcia historycznych instrumentów  z muzeów Poznania, Paryża i Moskwy.

stron 340
cena 38 PLN


Joachim Schwarz
opracowanie na głos solowy, chór i orkiestrę
Beata Wróblewska

Pieśni nadziei
Lieder der Hoffnung

2 zbiory partytur, w opracowaniu polskim i niemieckim są  efektem niemiecko-pol­s­kiego projektu kulturalnego służącego propagowaniu idei pokoju i pojednania.

Projekt jest związany z osobą Joachima Schwarza (1930-1998), urodzonego w Słupsku ewangelickiego diakona, dyrektora  muzyki kościelnej, kompozytora, wydawcy, pedagoga. Schwarz większość życia spędził w Niemczech, jednak zawsze bliskie mu były sprawy związane z rodzinnym miastem. Gorąco orędował na rzecz pojednania i współpracy na płaszczyźnie ekumenicznej (dialog międzywyznaniowy) i politycznej (dialog między narodami).

Melodie Joachima Schwarza znakomicie opracowała na orkiestrę i chór Beata Wróblewska, co potwierdziły publiczne wykonania tych utworów.

Do partytury dołączona jest płyta CD na potrzeby wykonań orkiestrowo-chóralnych, z gotowymi do wydruku głosami instrumentalnymi, chóralnymi nutowymi oraz głosem solowym, zapisanymi w formacie pdf.

Cena partytury wraz z płytą (komplet) 40 PLN.


Danuta Popinigis
Carillony i muzyka carillonowa dawnego Gdańska

Ta starannie wydana książka jest poświęcona gdańskim carillonom historycznym, które zostały zniszczone w czasie drugiej wojny światowej. Trzeba zaś pamiętać, że ikoniczny wizerunek Gdańska byłby niepełny bez muzyki dzwonów, dobiegającej z wież ratusza Głównego Miasta i kościoła św. Katarzyny.

Autorka, znawczyni muzyki dawnego Gdańska, współautorka monumentalnego katalogu gdańskich rękopisów muzycznych, zajmuje się tu „śpiewającym zegarem” – czternastodzwon-nym carillonem automatycznym – zawieszonym za panowania ostatniego z Jagiellonów na wieży ratusza Głównego Miasta w 1561 roku; pisze o „bijących urządzeniach” i o późniejszych carillonach, które znalazły się na wieży kościoła św. Katarzyny, także o carillonie z Biskupiej Górki oraz maszynerii imitującej carillon w Stągwiach Mlecznych.

Historia gdańskich carillonów, repertuar dla nich przeznaczony, wątki odnoszące się do ludwisarzy, ustawiaczy dzwonów, carillonistów nie doczekały się jeszcze tak gruntownego, źródłowego opracowania. Dzieje i muzyka grających dzwonów zostały ujęte w sposób, który zadowoli nie tylko historyków i muzykologów, lecz także miłośników historii miasta oraz muzyki.

stron 480
cena 40 PLN


Adriana Barska
Twórczość i wychowanie. Dialogi, pogranicza, konteksty

Krótka praca dotycząca filozofii nauczania otwiera drogę do bardziej szczegółowych publikacji – od literatury antycznej po najnowszą. Zaletą jest wskazanie źródeł dostępnych po polsku, oryginałów i tłumaczeń. Pracę należy polecić słuchaczom kursów poświęconych nowoczesnej pedagogice, jako wprowadzenie do jej różnorakich wątków. 

Objętość 68 stron
Cena 9 PLN


TERESA ŚWIERCZ
TAŃCE POLSKIE NA FORTEPIAN
Muzyka do układów tanecznych
redakcja pianistyczna dr hab. Paweł Rydel

Zbiór powstał z myślą o studentach i uczniach rytmiki akademii muzycznych i szkół muzycznych II stopnia. Mogą z niego korzystać również taneczne zespoły folklorystyczne, a także studenci akademii muzycznych i uczniowie szkół muzycznych II stopnia, którzy uczą się improwizacji fortepianowej (w jej programie w każdym semestrze obowiązuje taniec polski). Tańce znajdują się również w programie przedszkoli oraz innych pozaszkolnych placówek kulturalnych.

Tańczenie w zespole daje dzieciom radość, rozwija zdolności ruchowe, wyzwala ekspresję – to ważne cele w procesie wychowawczym. Innego rodzaju znaczenie, niemniej istotne, ma znajomość historii polskich tańców.

W wieku XX i XXI część społeczeństwa, zwłaszcza młodsza, a także osoby z wykształceniem muzycznym, w bardzo małym stopniu lub wcale nie znają muzyki ludowej, z której wywodzą się polskie tańce narodowe. Sytuacja taka jest wyrazem trwających od dłuższego czasu nowych prądów w muzyce młodzieżowej i rozpowszechnianie tej mody we wszelkiego rodzaju mediach. Obcowanie z taką muzyką rzutuje na sposób pojmowania, a tym samym tworzenia muzyki przez młodych ludzi. Tymczasem tradycyjne tańce polskie cechuje śpiewna, bogata melodyka i urozmaicona harmonika. Dlatego pozwoliłam sobie na skomponowanie tych utworów. W razie potrzeby mogą być wykonywane, ale także służyć jako wzory do konstruowania własnych tańców.

Przedstawiam tu także wiadomości o pochodzeniu danego tańca i jego charakterystycznych cechach w zakresie metrum, rytmiki i melodyki.

Tańce w tym zbiorze mają charakter użytkowy.

Ze wstępu kompozytorki

Teresa Barbara Świercz
urodzona w roku 1948, absolwentka Wydziału Wychowania Muzycznego (1972) i Wydziału Kompozycji i Teorii Muzyki (1973) Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku; od 1974 prowadzi na tej uczelni zajęcia z kształcenia słuchu oraz improwizacji fortepianowej.
Autorka książek Technika chóralna w dziełach wokalno-instrumentalnych Krzysztofa Pendereckiego – Gdańsk 1976; Materiały do nauki improwizacji fortepianowej Gdańsk 2007;
współautorka prac Śpiewnik Raduński Gdańsk 1989 (redakcja i opracowanie muzyczne), Przestrzenie Wyobraźni Muzycznej – materiały do kształcenia słuchu Gdańsku 2011.

Objętość 166 stron
Cena 30 PLN


KRZYSZTOF OLCZAK
Chanson
na akordeon i środki elektroniczne

Chanson na akordeon i środki elektroniczne łączy dwa gatunki: muzykę na instrument solo i ścieżkę dźwiękową oraz muzykę elektroniczną wykonywana na żywo (live electronic music). Podstawowa intencja muzyczna to zderzenie surowości i powściągliwości muzyki dawnej z żywością, wyrazistością, barwnością efektów, jakie oferuje elektronika; ściślej, jest to zderzanie stylistyki XVI-wiecznej chanson z brzmieniem akordeonu i możliwościami współczesnej elektroniki. Zamysł kompozytorski opiera się na kilku cytatach i kanonach realizowanych przez akordeon w interakcji z komputerem – co nawiązuje do techniki polifonicznej. Bezpośrednią inspiracją była XVI-wieczna chanson  opublikowana około roku 1530 przez znanego paryskiego wydawcę i drukarza Pierre’a  Attaignanta we frapującym zbiorze obejmującym ponad 1500 utworów tego typu.

Z wprowadzenia kompozytora

Krzysztof  Olczak urodził się w Łodzi w roku 1956.
Studia muzyczne odbył na Wydziale Muzycznej w Warszawie (akordeon), następnie w Akademii Muzycznej w Gdańsku (kompozycja).
Jest laureatem konkursów akordeonowych i kompozytorskich; występuje jako akordeonista –  solista i kameralista – w Polsce, w całej Europie, także w Iranie i USA.
Często wykonywane – i nagrywanie – kompozycje Krzysztofa Olczaka znalazły się także w programie festiwali muzyki współczesnej, w tym berlińskiego Musik Biennale, Internationale Studienwoche w  Bonn, Blue Lake w fińskiej Lappeenranta, Varna Summer w Warnie, Scrivi e Suona w Krakowie, wrocławskiego Musica Polonica Nova, Poznańskiej Wiosny i Warszawskiej Jesieni.
Od 1979 roku związany z Akademią Muzyczną im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku; obecnie profesor, kierownik Katedry Kompozycji.

Objętość 28 stron
Do wydania nutowego dołączona jest płyta DVD z elektroniczną ścieżką dźwiękową
Cena 30 PLN


POLISH MUSIC. POLISH COMPOSERS 1918 – 2010
pod redakcją prof. Marka Podhajskiego

Liczący 1300 stron z górą tom – wydany przez Akademię Muzyczną im. Sta-nisława Moniuszki w Gdańsku oraz Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II – to połączenie zbioru esejów o polskiej historii, kulturze i muzyce z liczącym 800 haseł słownikiem kompozytorów polskich XX i XXI wieku. Wśród autorów esejów są między innymi Andrzej Chłopecki, Norman Davies, Krzysztof Droba, Danuta Gwizdalanka, Włodzimierz Kotoński, Witold Luto-sławski, Jan Nowak-Jeziorański, Marek Podhajski. Autorzy oraz redaktor tomu przekazują w ręce czytelnika pracę encyklope-dyczną, pozwalającą w sposób bezprecedensowy, pełny i pogłębiony, wnikać w polską nowoczesną kulturę muzyczną. Praca wydana w języku angielskim to zrewidowana wersja dwutomowego słownika Kompozytorzy Polscy 1918 – 2000 przygotowanego przez Wydawnictwo Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki. Jest przeznaczoną przede wszystkim – aczkolwiek nie jedynie – dla zagranicznych środowisk uniwersyteckich i muzycznych.

Cena w Polsce 120 PLN, w sprzedaży zagranicznej 40 EU


STEFANIA TOCZYSKA
doktor honoris causa Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku

Ta niewielka, ozdobna książka została wydana z okazji przyznania Stefanii Toczyskiej doktoratu honoris causa gdańskiej Akademii Muzycznej. Laudacja i recenzje przybliżają postać znakomitej śpiewaczki, której światowa kariera rozpoczęła się w Gdańsku, wkrótce po ukończeniu studiów w gdańskiej uczelni. Stefania Toczyska występowała z największymi śpiewakami ostatnich dekad XX wieku, o czym przypominają dołączone do książki na płycie CD nagrania zawarte we wspomnieniowej audycji radiowej.

Cena 30 PLN


CEZARY PACIOREK
TOCCATA na akordeon i orkiestrę – partytura i głosy

Od zawsze fascynowała mnie motoryka. Kojarzy mi się z witalnością i porządkiem. Prawdopodobnie z tego powodu tak bardzo zachwyciłem się jazzem. Dla mnie to pierwiastek męski.
Ad libitum (czyli to, co nie jest motoryczne) odkryłem znacznie później. Kojarzy mi się z zachwytem chwilą, poezją i człowiekiem w ogóle. Pierwiastek żeński.
W Toccacie próbowałem sprząc oba te sposoby muzykowania. Nie są one antagonizowane, wręcz przeciwnie, dopiero gdy znajdzie się właściwe dla nich miejsce, można mieć nadzieję, że powstała muzyka prawdziwie ludzka.

komentarz kompozytora


MUZYKA SAKRALNA W WYMIARZE KULTUROWO-EDUKACYJNYM
INSPIRACJE I WYZWANIA
pod redakcją ks. Jacka Bramorskiego

Monografia, którą obecnie oddajemy do rąk Czytelników, jest już dziewiątą pozycją cyklu Musica sacra. Przeprowadzane w niej analizy, dotyczące zróżnicowanych obszarów badawczych, koncentrują się przede wszystkim wokół aspektu kulturowo-edukacyjnego muzyki sakralnej, ze szczególnym uwzględnieniem jej inspiracji i wyzwań.

Pierwsza część tomu poświęcona została ukazaniu podstawowych założeń muzyki sakralnej w wymiarze historycznym i kulturowym. Wprowadzeniem do tej problematyki jest opracowanie ks. KAZIMIERZA SZYMONIKA, w którym autor ukazał wyznaczniki sakralności dzieła muzycznego; z kolei ks. ROBERT BERNAGIEWICZ siega do platońskich fundamentów kultury muzycznej Kościoła; wyrazem nawiązania do kulturowych źródeł cywilizacji zachodniej jest także refleksja nad semiologią gregoriańską ks. MARIUSZA BIAŁKOWSKIEGO.
Muzyka sakralna to także droga wychowania przez sztukę. Dlatego na drugą część monografii składają się artykuły, których autorzy próbują wskazać metody religijno-etycznej formacji poprzez muzykę, zarówno w wymiarze historycznym, jak i współczesnym.

Podsumowaniem monografii jest opracowanie dotyczące modeli kształcenia muzyków kościelnych w ośrodkach akademickich w Polsce autorstwa ANDRZEJA SZADEJKI,. Zawiera ono wnioski z dyskusji panelowej, która miała miejsce podczas Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej z cyklu „Musica Sacra”, która odbyła się w marcu 2013 roku.
(z wprowadzenia redaktora tomu, ks. Jacka Bramorskiego)


MAREK CZERNIEWICZ
CZTERY ZAPOMNIANE FOTOGRAFIE

MAREK CZERNIEWICZ urodził się 16 września 1974 roku w Ornecie. Studia muzyczne w zakresie kompozycji ukończył w Akademii Muzycznej w Gdańsku u prof. Eugeniusza Głowskiego (dyplom z wyróżnieniem w 2000); w 2008 roku uzyskał doktorat z kompozycji w Akademii Muzycznej w Krakowie.
Twórczość Czerniewicza to utwory kameralne, wokalno-instrumentalne, elektroniczne i elektroakustyczne, a obok tego kilkudziesiąt instrumentacji i aranżacji muzyki klasycznej oraz rozrywkowej. Kompozytor współpracuje z wokalistą i reżyserem teatralnym André Ochodlo, Teatrem Atelier w Sopocie, Polską Filharmonią Kameralną w Sopocie, Cappellą Gedanensis, Teatrem Wybrzeże, kwartetami smyczkowymi NeoQuartet i Atom String Quartet, trio fortepianowym Les Mistiques, kwintetem instrumentów dętych blaszanych Hevelius Brass, zespołem kameralnym Pro Musica Antiqua.

CZTERY ZAPOMNIANE FOTOGRAFIE
„Na etapie szukania inspiracji i pomysłów doszło do błahego z pozoru wydarzenia – podczas porządkowania domowej biblioteki, z jednej z książek, po którą od dawna już nie sięgałem, wypadły cztery fotografie. Nie mogłem sobie przypomnieć, kiedy i w jakich okolicznościach zdjęcia znalazły się akurat w tym miejscu, ale przypadkowe ich odnalezienie okazało się wkrótce zasadniczym impulsem do skomponowania nowego utworu. Wzruszony treścią tych fotografii, w pewnym momencie poczułem, że wszystkie przenika muzyka, jakby emanowały dźwiękami sprzed lat. Starałem się uchwycić owe frapujące wrażenia i refleksje w utworze Cztery zapomniane fotografie, w którym tytułami poszczególnych ogniw cyklu są lata wykonania każdego ze zdjęć:
1946, 1989, 1974, 2003.”
(z komentarza kompozytorskiego)


KRZYSZTOF OLCZAK
CONCERTO NA AKORDEON i ORKIESTRĘ SYMFONICZNĄ
(wyciąg fortepianowy)

KRZYSZTOF OLCZAK urodził się w Łodzi w roku 1956. Studia muzyczne odbył na Wydziale Instrumentalnym Akademii Muzycznej w Warszawie (akordeon), następnie w Akademii Muzycznej w Gdańsku (kompozycja).
Jest laureatem konkursów akordeonowych i kompozytorskich; między innymi zdobył brązowy medal na Międzynarodowym Konkursie Akordeonowym w Auckland, 1980; I i II nagrodę na konkursie kompozytorskim Premio Citta di Castelfidardo, 1984; II nagrodę na tym samym konkursie, 1988; I nagrodę na Ogólnopolskim Konkursie Kompozycji Akordeonowych, 1985; wyróżnienie na Ogólnopolskim Konkursie Kompozytorskim w Gdańsku, 1992.
Za działalność artystyczną i dydaktyczną otrzymał między innymi Nagrodę Artystyczną Młodych im. Stanisława Wyspiańskiego, 1989; Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki, 1993; dwukrotnie nagrodę indywidualną Centrum Edukacji Artystycznej, 1992 i 1998.
Krzysztof Olczak występuje jako akordeonista – solista i kameralista – w Polsce, w całej Europie, także w Iranie i USA.
Często wykonywane – i nagrywanie – kompozycje Krzysztofa Olczaka znalazły się także w programie festiwali muzyki współczesnej, w tym berlińskiego Musik Biennale, Internationale Studienwoche w Bonn, Blue Lake w fińskiej Lappeenranta, Varna Summer w Warnie, Scrivi e Suona w Krakowie, wrocławskiego Musica Polonica Nova, Poznańskiej Wiosny i Warszawskiej Jesieni.
Od 1979 roku związany z Akademią Muzyczną im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku; obecnie profesor, kierownik Katedry Kompozycji.

Concerto na akordeon i orkiestrę symfoniczną zostało wprowadzone do repertuaru 51. Der Internationale Akkordeonwettbewerb Klingenthal 2014 jako utwór obowiązkowy.

Cena (wraz z glosem solowym) 40 PLN


KRZYSZTOF OLCZAK
CONCERTO FOR ACCORDION AND SYMPHONY ORCHESTRA
(piano reduction)

KRZYSZTOF OLCZAK was born in 1956 in Łódź (Poland). He graduated as an accordionist from Warsaw Academy of Music and than he graduated (with distinction) as a composer from the Academy of Music in Gdansk.
He is a prizewinner of both accordion and composers competitions. His awards include a bronze medal at the International Accordion Competition in Auckland; 1st and 2nd prize 1984, and 2nd prize 1988 for the composer at Premio Citta di Castelfidardo, 1st prize and a mention at the nationawide Composers Competition in Rzeszów 1985, and the valuable Stanisław Wyspiański Award for his composing achievements 1989.
As an accordion virtuoso he mainly performs contemporary music both in Poland and abroad: all over the Europe, in Iran and USA.
His works have been performed at various festivals of the new music, including Internationale Studienwoche in Bonn, Musik Biennale in Berlin, Blue Lake Festival in Lappeenranta, at Varna Summer, Scrivi e Suona in Kraków, Musica Polonica Nova in Wrocław, at Poznań Spring and Warsaw Autumn.
His pieces were recorded on numerous labels in Poland and abroad.
Since 1979 he is a staff member of Stanislaw Moniuszko Academy of Misic in Gdansk; now as professor and as the Head of Composition Faculty.

Concerto for accordion and symphony orchestra is an obligatory composition in the repertoire of the 51st International Accordion Competition Klingenthal, 2014.

Price (including solo part) 10 €


MUZYKA FORTEPIANOWA
refleksja teoretyczna | sztuka pianistyki

„Specjaliści od prognoz głoszą, że fortepian, dominujący w salach koncertowych od niemal dwustu lat, usuwa się w cień z upływem czasu. Dodają, że królować na estradzie nie można bez końca. Zmieniają się sympatie publiczności, częściej zainteresowanej na przykład muzyką dawną, z czasów przedfortepianowych. Zmieniają się upodobania kompozytorów, dla których tak cenne są nowe, zaskakujące brzmienia. Zdawałoby się więc, że jakieś niewidzialne ręce pchają fortepian ze środka estrady w stronę muzeum, gdzie króluje przewidywalność, mało zaś miejsca pozostaje dla estetycznych olśnień.
Czy można polemizować z prognozami? To prawda, że dziś powstaje mniej utworów fortepianowych niż sto lat temu. Mimo to do kanonu wykonawczego wciąż wchodzą nowości i to akceptowane przez publiczność, chociazby etiudy Ligetiego, czy koncert Góreckiego. Nie wiadomo, czy ogrom tradycji wiążacych się z muzyką fortepianową jest ciężarem, czy też – jednak – inspiracją i wyzwaniem.
Dwa wydziały gdańskiej akademii muzycznej, Wydział Dyrygentury, Kompozycji i Teorii Muzyki oraz Wydział Instrumentalny oddają do rąk czytelnika kolejny zbiór prac poświęconych muzyce fortepianowej. Składa się on z dwóch części. Pierwsza poświęcona jest refleksji teoretycznej, druga sztuce pianistyki; wydajemy je zaś łącznie, stąd znaczna objętość książki.
To już piętnasty tom cyklu „Muzyka fortepianowa” zapoczątkowanego przez gdańska akademię niemal czterdzieści lat temu.”

ze Wstępu

stron 412
Cena 29 PLN


MIKOŁAJ MAJKUSIAK
KAPRYS NR 2 NA AKORDEON

Mikołaj Majkusiak to kompozytor i instrumentalista urodzony w 1983 roku, absolwent Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie kompozycji prof. Stanisława Moryty i w klasie akordeonu prof. Włodzimierza Lecha Puchnowskiego; wielokrotny stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (między innymi w projekcie „Młoda Polska”).
Zwycięzca konkursów kompozytorskich w Warszawie i Legnicy oraz kilkunastu polskich i zagranicznych konkursów akordeonowych (Castelfidardo, Klingenthal, Sanok).
Koncertował lub jego utwory wykonywano w Austrii, Chorwacji, Francji, Holandii, Japonii, na Litwie, Słowacji i Ukrainie, w Niemczech, Norwegii, Rosji, Szwecji i we Włoszech; podczas festiwali Warszawska Jesień, Laboratorium Muzyki Współczesnej, Festiwalu Prawykonań, Warszawskiego Festiwalu Gitarowego, a także w Operze Bałtyckiej, wielu polskich filharmoniach oraz prestiżowych salach, w tym na warszawskim Zamku Królewskim, w Pałacu Staszica, w Studio S1 im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie.
Współpracuje z artystami z najrozmaitszych kręgów muzycznych. Jako kompozytor, producent, aranżer, instrumentalista występuje na skrajnie różnych estradach, od klubów po sale filharmoniczne.
Ma na koncie autorską płytę Road to the Unknown, wydaną przez Polskie Radio (2007). W jej nagraniu wzięli udział – między innymi – Urszula Dudziak, DJ Funky Filon, Jakub Jakowicz, Cezary Konrad, Tomasz Łosowski, Wojciech Pilichowski.
Kaprys nr 2 Mikołaja Majkusiaka to druga pozycja z serii nutowej przygotowywanej pod redakcją prof. Elżbiety Rosińskiej i prof. Krzysztofa Olczaka przez Wydawnictwo Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku.

Cena 22 PLN


Stanisław Daniel Kotliński
EWOLUCJA GŁOSU LUDZKIEGO
W KONTEKŚCIE FILOZOFII KSZTAŁCENIA I METODY WOKALNEJ
BARBARY IGLIKOWSKIEJ

Okazała objętościowo praca, z rozbudowaną dokumentacją, przynosi najszerszy zestaw wiadomości związanych z postacią Barbary Iglikowskiej. U początków tej książki – poświęconej jednej z legend zarówno Akademii Muzycznej w Gdańsku jak i polskiej pedagogiki wokalnej okresu powojennego – znalazła się niecodzienna okoliczność. Względy zdrowotne zmusiły Stanisława Daniela Kotlińskiego, absolwenta (z wyróżnieniem) w klasie Barbary Iglikowskiej, do przerwania na blisko dziesięć lat kariery śpiewaka operowego. Z rozmachem i powodzeniem Kotliński zajął się wtedy działalnością menedżerską i impresaryjną (w kraju i za granicą przygotowywał projekty z udziałem Krzysztofa Pendereckiego, Mischy Maiskiego, Zubina Mehty, Vladimira Ashkenazego, Plácida Domingo). Starczyło jednak czasu także na pracę pedagogiczną, naukową i na dokumentację, dzięki czemu mogła powstać książka przybliżająca nie tylko postać, ale i metodę wokalną znakomitej artystki i pedagoga.
Po latach przerwy autor szczęśliwie powrócił na estrady i deski sceniczne, kontynuuje dziś międzynarodową karierę wokalną i pedagogiczną. Jednocześnie przedstawia jednak fachowemu czytelnikowi uwagi i spostrzeżenia dotyczące istoty sztuki wokalnej oraz jej najżywotniejszych tradycji, często czerpane z wprost od mistrzyni.
Walorami pracy są też bogaty zbiór ilustracji oraz wszechobecna perspektywa naocznego świadka. Ta książka wypełnia dotkliwą lukę w polskim piśmiennictwie muzycznym poświęconym sztuce wokalnej.

Studiując pod kierunkiem Barbary Iglikowskiej w latach 1979 – 1985 mogłem bardzo dobrze poznać samą Panią Profesor oraz – przynajmniej w części – dzieje jej niezwykłego, częstokroć owianego tajemniczością, życia. Przede wszystkim jednak poznałem jej metodę nauczania, którą wyprowadziła z własnych doświadczeń wokalno-pedagogicznych, zdobywanych u wielkich artystów: Kazimierza Michałowskiego, Marii Sankowkiej, Stefana Beliny-Skupiewskiego, Waleriana Bierdiajewa, Ludwika Ursteina, Jerzego Lefelda i wielu innych.

od autora

Cena 35 PLN


SZTUKA|KULTURA|EDUKACJA
pod red. prof. Waldemara Górskiego

Trzeci już numer rocznika naukowego wydawanego przez Wydział Dyrygentury Chóralnej, Edukacji Muzycznej i Rytmiki zawiera – w sześciu działach – szeroki wybór materiałów. Są to szkice teoretyczne, także z dziedzin okołomuzycznych, materiały dydaktyczne, a także gruntowne i cenne porównawczo sprawozdania. Czytelnicy zainteresowani muzyką 20. wieku znajdą szkice związane ze stosunkowo skromnie omawianą twórczością Andrzeja Dobrowolskiego i Flora Peetersa, ale też szkic poświęcony Johnowi Coltrane’owi. Pełen spis treści przedstawia się następująco: Zagadnienie tożsamości dzieła muzycznego wg Romana Ingardena, Doświadczenie przyrody w „Lied-Symphony” op. 66 Flor Peetersa, Passacaglia w twórczości Andrzeja Dobrowolskiego. Interpretacje typu „palimpsestowego”, Liryka wokalna Ignacego Jana Paderewskiego, Autorskie prawa osobiste w nauce, sztuce i edukacji, John Coltrane w drodze ku „Love Supreme”, Autorskie prawa osobiste w nauce, sztuce i edukacji, Sprawozdanie z IX Międzynarodowego Forum Studentów Edukacji Muzycznej (wraz z odrębnym Posłowiem), Scenariusz lekcji dyplomowej z przedmiotu Kształcenie słuchu (jako przykład korelacji zajęć Kształcenie słuchu z przedmiotem Audycje muzyczne), Scenariusz lekcji dyplomowej z przedmiotu Muzyka, Działalność dydaktyczna, artystyczna i naukowa na Wydziale Dyrygentury Chóralnej, Edukacji Muzycznej i Rytmiki Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku w latach 2008-2012.

Cena 10 PLN


MAREK PODHAJSKI

Publikacja przygotowana z okazji 75. urodzin cenionego teoretyka muzyki, kompozytora, autora ważnych prac zarówno z dziedziny teorii, jak i historii muzyki, wreszcie inspiratora i głównego twórcy fundamentalnej publikacji Kompozytorzy polscy 1918 – 2000.

Charakterystyczne dla Marka Podhajskiego jest dogłębne zaangażowanie w podejmowaną działalność i poczucie misji, jaką ma do spełnienia. Obdarzony szczególną charyzmą przy całym złożonym kompleksie cech osobowości, umysłowości, charakteru i temperamentu – ma naturalne predylekcje do odgrywania czołowej roli w środowiskach naukowych i zespołach. Wielokrotnie dawał tego dowody na przestrzeni lat.

(z tekstu Janusza Krassowskiego)

Czytelnik znajdzie w tej okolicznościowej książce szczegółową dokumentację dotycząca działalności prof. Podhajskiego, w tym liczne ilustracje i reprodukcje.


TEACHING AND LEARNING PROCESSES
pod red. Gabrieli Karin Konkol i Romana Nieczyporowskiego

(książka w języku angielskim)

Książka jest zbiorem prac poświęconych edukacji muzycznej w nowoczesnej Europie.
Różnorodność tematyczna, rozmaitość ujęć, wielość krajów, z których pochodzą autorzy to bezdyskusyjny jej walor.
Co do edukacji muzycznej, to w konwencjonalnym ujęciu odpowiedzialnością za nią obarcza się nauczyciela. Celem jego działania jest przekazanie istoty zagadnienia uczniowi […] Jednakże od lat akcentuje się w procesie edukacyjnym rolę mocno umotywowanego samokształcenia. Wynikają z tego daleko idące konsekwencje. Ich wpływ odczuwa się dziś na zwykłych lekcjach muzyki. Wymagania stawiane nauczycielom muzyki stają się coraz bardziej złożone, niekiedy wręcz niejasne, za to z reguły coraz większe. Nauczycielska rola słabnie. Zatem – jak możemy wzmocnić pozycję nauczyciela muzyki w zmieniających się warunkach, przy zastosowaniu nowych form zarówno uczenia jak i uczenia się?

prof. Franz Niermann
z Wprowadzenia


Muzyka sakralna w europejskim przekazie kulturowym.
Historia – kryteria – współczesność

Osią zbioru prac – już ósmego z rzędu poświęconego muzyce sakralnej – są związki muzyki, kultury i religii. W przedmowie ks. dr. hab. Jacka Bramorskiego, redaktora cyklu a zarazem redaktora tego tomu złożonego z 11 szkiców czytamy:
Trudno byłoby wyobrazić sobie sztukę europejską bez jej ścisłego związku z duchowym wymiarem życia człowieka. Już starożytni myśliciele podkreślali, że duszą kultury jest kultura ducha (animi cultus – cultura animi). Między wiarą a sztuką istnieje zatem silna więź. Rozumiejąc to, Kościół na przestrzeni wieków był „matką sztuki”. Świadectwem tego jest wielki, kulturowy skarbiec muzyki sakralnej, który stanowi integralną część muzycznego dziedzictwa ludzkości. Nie da się zaprzeczyć, że niezliczone arcydzieła muzyczne różnych epok zrodziły się z wiary chrześcijańskiej. Trafnie ujął to Benedykt XVI stwierdzając: „Arcydzieła sztuki powstałe w Europie w minionych wiekach są niezrozumiałe, jeśli nie bierze się pod uwagę religijnego ducha, który był dla nich natchnieniem”.


Aspekty Muzyki 2012, tom 2
red. Renata Skupin

Z przyjemnością informujemy, iż ukazał się drugi tom „Aspektów Muzyki” – recenzowanego czasopisma naukowego Wydziału Dyrygentury, Kompozycji i Teorii Muzyki Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku. Zaprezentowane w nim zostały wyniki badań z zakresu szeroko rozumianej teorii muzyki, muzykologii historycznej i systematycznej, kulturologii muzycznej, estetyki muzyki oraz pedagogiki muzycznej, także w ujęciach interdyscyplinarnych. Autorzy tekstów zawartych w drugim tomie reprezentują krajowe ośrodki akademickie i uniwersyteckie: Akademie Muzyczne (Gdańsk, Kraków), Uniwersytet Gdański, Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina w Warszawie, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Uniwersytet Śląski w Katowicach.
Spis treści i streszczenia artykułów (w wersji polskiej i angielskiej) z drugiego tomu „Aspektów Muzyki”, a także lista recenzentów, dostępne są na stronie internetowej czasopisma:

www.aspektymuzyki.amuz.gda.pl


Kazimierz Guzowski
SONATA NA FORTEPIAN (1985)

Sonata na fortepian (1985) Kazimierza Guzowskiego została wydana z okazji 80-lecia urodzin kompozytora. Guzowski – niegdyś ceniony jazzman, potem instrumentalista skupiony na muzyce klasycznej, wreszcie kompozytor i pedgagog Akademii Muzycznej w Gdańsku obchodził jubileusz w marcu 2013 roku.
W wydaniu Sonaty na fortepian zamieszczona jest biografia artysty i kompletny spis jego kompozycji.
Opublikowanie tego utworu to początek serii przygotowywanej przez Wydawnictwo Akademii Muzycznej w Gdańsku, na którą złożą się utwory kompozytorów współczesnych. W najbliższym czasie ukażą się Kaprys nr 2 na akrodeon solo Mikołaja Majkusiaka oraz Chanson na akordeon i środki elektroniczne Krzysztofa Olczaka.
Wydanie Sonaty na fortepian Kazimierza Guzowskiego wsparły finansowo – obok Akademii Muzycznej w Gdańsku – miasto Gdynia i Stowarzyszenie Autorów ZAiKS.


Anna Galikowska-Gajewska
BRZMIENIE W INTERPRETACJACH RUCHOWYCH UTWORU MUZYCZNEGO
Debussy, Cage, Penderecki, Szalonek, Dobrowolski, Olczak, Kaiser
zdjęcia Piotr Rodak

Formowania ruchu scenicznego na podstawie muzyki to nieustające wyzwanie artystyczne i teoretyczne. Praca Anny Galikowskiej-Gajewskiej mierzy się śmiało z kryteriami nowymi w tej dziedzinie, bo dyktowanymi wyłącznie przez muzykę XX i XXI wieku. Rozważania przybliża szczególna forma pracy, na którą składają się aż trzy zintegrowane przedstawienia tematu: w książce, w albumie, w którym zdjęcia dokumentują sceniczne rozwiązania opisane wcześniej, wreszcie na płycie video, która przedstawia całość omawianych kompozycji ruchowych.

„Praca Anny Galikowskiej-Gajewskiej koncentruje się wokół problemu interpretacji dzieła muzycznego […] W tym przypadku dotyczy interpretacji szczególnej. Wyrażonej bowiem poprzez ruch ciała ludzkiego w interpretacjach ruchowych, stanowiących element Dalcroze’owskiej metody kształcenia muzycznego. […] Ciało ludzkie staje się tu instrumentem komentującym zdarzenia dźwiękowe, wzmacniającym wrażenia brzmieniowe odbiorcy. Książka zatem nie tylko przybliża problematykę dyscypliny, jaką jest rytmika, ale także przygotowuje odbiorcę do nowej, jak się wydaje bogatszej percepcji dzieła muzycznego.”

z recenzji prof. Krzysztofa Olczaka


ks. Jacek Bramorski
PIEŚŃ NOWA CZŁOWIEKA NOWEGO
Teologiczno-moralne aspekty muzyki
w świetle myśli Josepha Ratzingera-Benedykta XVI

W liczącej ponad 500 stron, wyjątkowej książce czytelnik znajdzie wyczerpujące ujęcie zagadnień nieczęsto dziś omawianych, mianowicie zależności miedzy muzyką a etyką. Autor prowadzi rozważania nie tylko na gruncie teologicznym; towarzyszy im szeroko zarysowane tło historyczne i filozoficzne.

„Praca stanowi kompendium wiedzy z zakresu teologicznego znaczenia muzyki. Ufać należy, że stanie się ona dla wielu muzyków w Polsce swoistego rodzaju podręcznikiem i zbiorem argumentów przemawiających za słusznością podjęcia drogi nowej pieśni – nowego człowieka oraz zachętą do większej dbałości o jakość muzyki kościelnej.”
z recenzji ks. dr. hab. Roberta Tyrały

„Problematyka teologiczno-moralnych aspektów muzyki nie była, jak dotąd, szerzej omawiana w polskich i zagranicznych publikacjach naukowych. Dlatego podjęcie tego zagadnienia przez ks. Jacka Bramorskiego stanowi twórczy, oryginalny i cenny wkład nie tylko w rozwój współczesnej myśli teologicznej, ale także badań muzykologicznych. Studium to, wzorem starożytnych i średniowiecznych traktatów, może stanowić swoistą summę z zakresu teologii muzyki, będąc pomocą w dalszych badaniach naukowych i inicjatywach artystycznych nie tylko dla teologów, ale przede wszystkim dla muzyków.”

z recenzji ks. prof. dr. hab. Pawła Góralczyka


Anna Mikolon
JĘZYK MUZYCZNY DYMITRA SZOSTAKOWICZA
JAKO FORMA OSOBISTEJ WYPOWIEDZI
NA PRZYKŁADZIE II SONATY FORTEPIANOWEJ H-MOLL OP. 61 (1942),
II TRIO FORTEPIANOWEGO E-MOLL OP. 67 (1944),
CYKLU PIEŚNI Z ŻYDOWSKIEJ POEZJI LUDOWEJ OP. 79 (1948)

Praca Anny Mikolon jest imponująca, rzetelna, napisana profesjonalnie, z zacięciem naukowym. Zdradza również ciepłego, myślącego człowieka, wrażliwego i poszukującego. Lektura pracy pobudza do refleksji, wykazuje wysoki poziom intelektualny i wszechstronność. Jest podbudowana wiedzą humanistyczną, psychologiczną, pedagogiczną. Analizy wykonywanych dzieł są na poziomie wiedzy muzykologicznej, język pracy zwięzły, bez zbędnego gadulstwa, autorka w swoich sformułowaniach trafia w sedno problemu. Autorka wnosi wiele nowego do znanych już rozpraw o Szostakowiczu. Moim zdaniem jest to praca wybitna. Mogłaby służyć spragnionym wiedzy studentom i młodym pianistom, szukającym prawdy o Szostakowiczu.
z recenzji prof. Katarzyny Jankowskiej

Autorka ze swobodą porusza się po takich obszarach wiedzy teoretycznej, jak harmonia, struktura formalna, problemy metrorytmiczne, polifonia itp. Wydaje się szczególnie ważne, że zagłębiając się w te teoretyczne rozważania, ani na moment nie traci kontaktu z zasadniczym problemem zawartym w tytule pracy. Pisząc o utworach wybranych do prezentacji artystycznej, znajduje i podkreśla te elementy, które dokumentują specyfikę języka muzycznego Szostakowicza. Ponadto wszystkie wywody teoretyczne mają tu jeszcze wyraźny aspekt praktyczny i mogą stanowić artystyczną inspirację dla potencjalnych wykonawców tych dzieł. Cennym elementem pracy są bez wątpienia autorskie tłumaczenia rosyjskich tekstów pieśni na język polski. Wielką zaletą części opisowej są także liczne, błyskotliwe i śmiałe wnioski i uogólnienia.

z recenzji prof. Marii Szwajger-Kułakowskiej


Elżbieta Frołowicz

AKTYWNOŚĆ MUZYCZNA A ZMIANY ROZWOJOWE DZIECKA

Edukacja muzyczna na etapie wczesnoszkolnym obecnie przeżywa głęboki regres. Decydują o tym różne procesy, działania decydentów oświaty czy konteksty kulturowe. Próby rozpoznania, opisu i analizy obecnego stanu, a także wytyczenia nowych horyzontów dla funkcjonowania tej edukacji w Polsce, wymagają namysłu nad wczesnoszkolną edukacją muzyczną jako immanentnym fragmentem edukacji artystycznej, czy szerzej – edukacji kulturowej.

W grę wchodzą trzy perspektywy badawcze: filozofia wczesnoszkolnej edukacji muzycznej, psychologia muzyki oraz teoria wczesnego kształcenia muzycznego. Przedstawione w książce refleksje mają charakter interdyscyplinarny. Dostrzeżenie złożoności zagadnienia w perspektywie ontologicznej, epistemologicznej i aksjologicznej wskazuje na potrzebę współpracy nauk pedagogicznych z innymi dyscyplinami naukowymi (głównie psychologią, filozofią i socjologią), by wykroczyć poza tradycyjny krąg myślenia oraz poznawać nowe zjawiska.

Praca jest spojrzeniem na wczesnoszkolną edukację muzyczną przez pryzmat różnych form aktywności własnej dziecka i roli tej aktywności rozumianej – zgodnie z myślą Ericha Fromma – jako „właściwość pełni człowieczeństwa, objaw pełni psychofizycznego zdrowia, istotną cechę prawdziwie ludzkiej natury”.

ze Wstępu


MUSICA VOCALE 2012

Wydajemy nowe czasopismo naukowe recenzowane. Jest poświęconego sztuce śpiewu. Publikują w nim autorzy z całej Polski, w skład rady redakcyjnej wchodzą prof. Piotr Kusiewicz, prof. Ryszard Minkiewicz, dr Aleksandra Kucharska-Szefler oraz mgr Krzysztof Bobrzecki.

„Polska szkoła wokalna – czym jest? Podwaliny jakich tradycji ją stworzyły? Czy wytworzyła własny, niepowtarzalny sposób podejścia do kształcenia głosu? Jaka jest jej kondycja?
Szukając odpowiedzi na te i wiele innych pytań grono pedagogów śpiewu związanych z gdańską uczelnią muzyczną postanowiło podjąć trud stworzenia periodyku, który stałby się forum wymiany poglądów, przemyśleń i doświadczeń fachowców skupionych wokół wszystkich polskich ośrodków akademickich.”
prof. RYSZARD MINKIEWICZ (ze Słowa wstępnego)

„Z wielkim uznaniem przyjęłam ukazanie się pierwszego tomu wydawnictwa „Musica Vocale”. Jak ważny temat podjęli autorzy można docenić czytając kolejne artykuły o życiu muzycznym poszczególnych ośrodków w Polsce i o wielkich artystach – pedagogach, którzy tworzyli nie tylko historię polskiej wokalistyki ale także kładli podwaliny polskiej szkoły wokalnej.”

dr hab. URSZULA KRYGER (z recenzji naukowej)


JAN KUSIEWICZ
doktor honoris causa Akademii Muzycznej im. Stamisława Moniuszki w Gdańsku

Szkice i ilustracje w tej ozdobnie wydanej, niewielkiej książce odnoszą się do jednej z najświetniejszych powojenny karier śpiewaczych Pomorza. Jan Kusiewicz, trwale związany z Operą Bałtycką, był dla kilku pokoleń słuchaczy legendą. Jego wystepy cieszyły się nadzwyczajnym powodzeniem, a ich echo wciąż jeszcze słychać, o czym można się było przekonać podczas niedawnego jubileuszu – uroczyście obchodzonych dziewięćdziesiątych urodzin śpiewaka.

Pamiątkowa publikacja zawiera też laudację wygłoszoną przez prof. Ryszarda Minkiewicza, reprodukcje dokumentów służacych nadaniu tytułu doktora honoris causa, ale także smakowitość czysto muzyczną: płytę CD z dziewięcioma archiwalnymi nagraniami śpiewaka, odnowionymi cyfrowo.


Aleksandra Grucza-Rogalska
POETYCKI TEKST W CYKLU MSZALNYM MISSA MISERI CORDIS LESZKA KUŁAKOWSKIEGO

Opis pracy nad konkretnym utworem współczesnym pozwala wniknąć w najciekawsze zadanie dyrygenta. To szukanie własnej drogi do interpretacji, kiedy ani tradycja, ani precedensy wykonawcze, ani nagrania nie stanowią tak jasnego układu odniesienia, jak w wypadku kompozycji znanych i wielekroć wykonywanych.

Książka odnosi się do konkretnego wykonania utworu Leszka Kułakowskiego – z udziałem solistów, chorów i orkiestry symfonicznej – zarejestrowanego na płycie CD w dniu 2 kwietnia 2011 roku w toruńskim Kościele Akademickim p.w. Świętego Ducha.

Recenzenci, prof. Anna Domańska oraz prof. AM w Bydgoszczy Henryk Wierzchoń podkreślają, że w tej pracy wiedza teoretyczna autorki splata się w harmoniją całość z jej wieloletnim doświadczeniem dyrygenckim i artystycznym.

Podstawowymi adresatami ksiązki są przede wszystkim dyrygenci i chórmistrzowie. Ze względu na wartość merytoryczną, a także ciekawie opisany proces twórczy – w wywiadach z kompozytorem i autorem poetyckiego tekstu mszy – publikację można polecić także instrumentalistom, wokalistom i teoretykom muzyki.

Obszerne przykłady nutowe przedstawione są w osobnym zeszycie.

W sklepie internetowym wydawnictwa dostępna jest także płyta CD z toruńskim nagraniem Missae miseri cordis Leszka Kułakowskiego


Paweł Rydel
GŁOSY PTAKÓW ORAZ STYLE OISEAU OLIVIERA MESSIAENA JAKO WSKAŹNIKI INTERPRETACJI UTWORÓW FORTEPIANOWYCH KOMPOZYTORA SPRZED ROKU 1952

Książka porusza frapujący temat, zawiera niezwykle staranną, bogatą i zaskakującą dokumentację, towarzyszy jej zaś płyta z utworami fortepianowymi Messiaena w wykonaniu Pawła Rydla.

„Temat inspiracji śpiewem ptaków w twórczości Oliwiera Messiaena był wielokrotnie podejmowany przez badaczy. Prace na ten temat powstają nadal i nic nie wskazuje na to, aby badania miały się zakończyć. Prowadzone są wieloaspektowo i ukazują coraz to nowsze oblicze Messiaenowskich transkrypcji. Naukowcy doszukują się zatem ptasich inspiracji również tam, gdzie do tej pory nikt, z kompozytorem włącznie, ich nie szukał. Ta książka powstała na fali tych zainteresowań i podejmuje temat ptasich inspiracji we wczesnym okresie twórczości Messiaena, nazywanym niekiedy okresem modalnym. Nakierowana jest na aspekty interpretacji ptasich stylizacji i transkrypcji.

Jak rozumieć Messiaenowski styl ptasi (style oiseau)? Powszechnie przyjęło się uważać, że jest obecny w dziełach kompozytora począwszy od „ptasich” Réveil des oiseaux (1953). Tymczasem utwór ten jest tylko etapem, bardzo ważnym, ale tylko etapem w rozwoju ptasiego stylu. Pytanie, które postawił sobie autor, brzmi: czy istnieją – i w jaki sposób je wyznaczyć – obiektywne wskazówki interpretacji stylu ptasiego, zwłaszcza w odniesieniu do utworów Oliviera Messiaena z okresu modalnego.

[…] Do analizy nagrań rzeczywistych głosów ptaków wykorzystano pomoc w postaci komputera z oprogramowaniem umożliwiającym zarówno wizualizację dźwięku, jak i jego odsłuch w zwolnionym tempie. Pozwoliło to na dostrzeżenie zjawisk nieuchwytnych „nieuzbrojonym” uchem, a przede wszystkim umożliwiło zaprezentowanie wyników tych badań w postaci sonogramów. Dodatkowy efekt tej pracy można obejrzeć w Aneksie. Autora interesowały utwory orkiestrowe i organowe, w których w roli odtwórców ptasiego śpiewu występowały instrumenty inne niż fortepian. Autor zdaje sobie bowiem sprawę, że niewielu jest zapewne pianistów, z zamiłowania słuchających ptaków, umiejących rozpoznać ich głosy i wyobrazić sobie ich barwę. Znacznie łatwiejsze dla muzyka jest przywołanie z pamięci brzmienia jakiegokolwiek orkiestrowego instrumentu.”

ze Wstępu


PRZESTRZENIE WYOBRAŹNI MUZYCZNEJ OD TONALNOŚCI PO ATONALNOŚĆ
kształcenie słuchu metoda | świadomość | notacja

Zespół pedagogów gdańskiej akademii muzycznej przygotował nowoczesne vademecum kształcenia słuchu.

W oparciu o gruntownie podbudowany teorią system dydaktyczny powstały 4 zbiory oryginalnie skomponowanych dyktand, przedstawionych jednocześnie w formie nagrań na płytach CD, zapisu nutowego, oraz arkuszy kontrolnych. Każdy zbiór został opatrzony odrębnym komentarzem.

Uporządkowane według stopnia trudności zbiory służą kształceniu słuchu muzycznego i rozwijaniu wyobraźni muzycznej zarówno w środowisku dźwiękowym harmonii tonalnej jak i w rozległych obszarach atonalności. Dyktanda wykonywane są przez różnorakie grupy instrumentów, niejednokrotnie w połączeniu z partią wokalną.

Oparty na nowatorskiej metodyce zestaw posłuży za wyjątkowe narzędzie dydaktyczne w ręku pedagoga poświecającego się doskonaleniu słuchu przyszłych muzyków. Celom dydaktycznym i przyjętej metodzie podporządkowana została koncepcja wydawnicza i typograficzna, odbiegająca od tradycyjnych form poświęconych kształceniu słuchu.

Wydawnictwo jest przeznaczone dla pedagogów i studentów akademii muzycznych, a także dla najzdolniejszej młodzieży kształcącej się na poziomie szkolnictwa muzycznego II stopnia.

Cena zbioru 60 PLN

Wydawnictwo posiada ograniczoną ilość zestawów poszerzonych o książkę Aliny Kowalskiej-Pińczak Kształcenie słyszenia linearnego od tonalności do atonalności.

Cena zbioru poszerzonego 65 PLN

Podręcznik wyróżniony na XVIII Wrocławskich Targach Ksiązki Naukowej w konkursie na najtrafniejszą szatę edytorską. Projekt: Tomasz Bogusławski.


MUSICA SACRA 7
pod red. ks. dr. hab. Jacka Bramorskiego

Tom zawiera prace z konferencji naukowej, która odbyła się w Akademii Muzycznej w Gdańsku w marcu 2011 roku.

Prace Doroty Stankiewicz, Jacka Bramorskiego i Wojciecha Węckowskiego poświęcone są różnorakim związkom etyki i estetyki na gruncie muzycznym, od antyku po współczesność; szkice Tomasza Rakowskiego i Bogusława Grabowskiego odnoszą się do splotu liturgii i muzyki, który zapewne wymaga odnowy w codziennej praktyce. Michał Sławecki omawia zagadnienia grupowania neumatycznego i artykulacji w śpiewie gregoriańskim, natomiast Andrzej Mikołaj Szadejko, pisząc o roli organów w kulturze europejskiej, zarazem przybliża szczegółowo międzynarodowy projekt odbudowy organów kościoła św. Piotra w Rydze. Ostatnia sekcja artykułów odnosi się do konkrentych dzieł muzycznych: Grzegorz Rubin, Marlena Winnicka, Aleksandra Grucza-Rogalska i Monika Fedyk-Klimaszewska omawiaja kompozycje o charakterze religijnym Romualda Twardowskiego, Sławomira Czarneckiego, Leszka Kułakowskiego i Karola Szymanowskiego.
Zbiór opatrzony jest indeksem nazwisk i anglojęzycznymi streszczeniami prac.
Stron 180.


ASPEKTY MUZYKI

„Aspekty Muzyki” to recenzowane czasopismo naukowe Wydziału Dyrygentury, Kompozycji i Teorii Muzyki Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku. Ideą pomysłodawców tej publikacji ciągłej, obecnie rocznika, było stworzenie możliwości prezentacji wyników badań i refleksji autorom reprezentującym wszystkie dziedziny i dyscypliny nauk o muzyce, w tym zwłaszcza szeroko rozumianą teorię muzyki, muzykologię historyczną i systematyczną, kulturologię muzyczną, estetykę muzyki, a także pedagogikę muzyczną. Pismo otwarte jest także dla autorów, którzy związani są z innymi dziedzinami nauk humanistycznych, ale podejmują w swoich badaniach problematykę dotyczącą muzyki, zwłaszcza w ujęciach interdyscyplinarnych. Tytuł czasopisma określa explicite jego profil tematyczny – różnorodne aspekty muzyki.
Spis treści oraz streszczenia artykułów pierwszego tomu „Aspektów Muzyki” (2011) dostępne są na stronie internetowej czasopisma:
www.aspektymuzyki.amuz.gda.pl


Andrzej Kacprzak
ROMAN MACIEJEWSKI – TWÓRCA ORYGINALNY I NIEZNANY. STUDIUM TWÓRCZOŚCI SKRZYPCOWEJ

Książka poświęcona twórczości skrzypcowej Romana Maciejewskiego nie ogranicza się do wybranego wycinka twórczości. Autor stara się przybliżyć postać twórcy, tyleż oryginalnego, co wciąż nieznanego, a jego dzieło plasuje na tle prądów muzycznych XX wieku. Niewielu kompozytorów tworzy w oparciu o jasno skrystalizowana własną filozofię, lecz Maciejewski należy do tej właśnie garstki. Publikacja pozwala powiększyć wiedzę o Romanie Maciejewskim i jego utworach, wciąż znanych wąskiemu tylko gronu słuchaczy.
Książce towarzyszy – wliczona w cenę publikacji – płyta z nagraniem utworów Maciejewskiego. Są to Sonata na skrzypce i fortepian, Notturno na skrzypce i fortepian, 3 transkrypcje Kaprysów Paganiniego na skrzypce i fortepian oraz trio smyczkowe Matinata. Partie skrzypcowe w wykonaniu Andrzeja Kacprzaka.


Elżbieta Frołowicz
KONSONANSE I DYSONANSE WCZESNOSZKOLNEJ EDUKACJI MUZYCZNEJ

Książka jest próba kompleksowego spojrzenia na problemy wczesnoszkolnej edukacji muzycznej w polskim szkolnictwie powszechnym. Ten najbardziej zaniedbany obszar kształcenia wymaga radykalnej naprawy – więcej w nim dysonansów niż konsonansów.
Autorka omawia wybrane koncepcje rozwoju muzycznego dziecka, znaczenie wczesnej inicjacji muzycznej, zwraca uwagę na konteksty aksjologiczne, wskazuje na związki edukacji muzycznej z rozwojem intelektualnym i emocjonalnym dziecka. Podkreśla edukacyjną rolę strategii aktywizujących, porusza problem braku kompetencji muzycznych u nauczycieli w edukacji wczesnoszkolnej, dotyka zagadnień związanych z regionalizacją nauczania, przedstawia wyniki własnych badań typu action research nad stymulacja rozwoju muzycznego dzieci.
Niezwykle cenną częścią pracy są atrakcyjne przykłady programów edukacyjnych rozwijających zdolności świadomego słuchania muzyki, wzorowane na koncepcji Batii Strauss oraz Soili Perkiö, oraz autorska lista utworów współczesnych adresowana do młodych słuchaczy.

dr hab. Alicja Kozłowska-Lewna, fragment recenzji


Violetta Kostka
Tadeusz Zygfryd KASSERN – Indywidualne odmiany stylów muzycznych XX wieku

Książka jest pierwszą próbą całościowego i wielostronnego spojrzenia na życie i twórczość Tadeusza Zygfryda Kasserna, żyjącego w latach powojennych na emigracji w Stanach Zjednoczonych.
Autorka ukazuje w niej interesującą osobowość tego mało znanego polskiego kompozytora, krytyka, organizatora życia muzycznego i pedagoga, omawia jego poglądy estetyczno-artystyczne i charakteryzuje zróżnicowaną twórczość muzyczną. Opis poszczególnych utworów jest wynikiem przyjętej koncepcji stylu muzycznego Leonarda B. Meyera (Style and Music. Theory, History, and Ideology, Filadelfia 1989).
Ponieważ działalność artystyczna i twórczość muzyczna Kasserna zostały ukazane na tle przemian historyczno-społecznych, książka może zainteresować szerokie grono czytelników. W książce – w tej chwili najbogatszej polskiej publikacji o Kassernie – znajdują się też obfita bibliografia, indeks oraz zestaw zdjęć dokumentalnych.


Tadeusz Samerek
Akordy sukcesu i pasaże tęsknoty. Enneagram kluczem do interpretacji sonat wiolonczelowych Fryderyka Chopina i Aleksandra Tansmana

Ze wstępu autora:
Grając utwory Chopina i Tansmana, a także czytając biografie tych kompozytorów, nie mogłem oprzeć się głębokiemu przekonaniu, że te postacie wiele łączy, a z drugiej strony wiele różni. Obu kompozytorów popychała ku rozwojowi przemożna siła. Obaj podjęli odważną decyzję o przeprowadzce do Paryża. Wiedzieli, że nieuchronnie porzucają bezpieczne, młodzieńcze lata, rezygnują z w miarę wygodnego życia wśród bliskich i przyjaciół. Postanowili zmierzyć się z czymś nowym i niepewnym. Głos wewnętrzny kazał im pójść tam, gdzie będą mogli realizować się w pełni. I tu pojawia się pytanie: które składowe osobowości artysty odpowiedzialne są za wybór drogi twórczej?
Poszukując narzędzia, które umożliwiłoby obserwację „wewnętrznego ja” Chopina i Tansmana, postanowiłem znaleźć odpowiedni schemat analizy osobowości. Poznałem wiele koncepcji stworzonych przez psychologów. Jednak liczne, ściśle naukowe metody analizy często odbierały opisowi plastyczność. W końcu natrafiłem na inne, ciekawe narzędzie, mianowicie na enneagram.
System ten przez długie lata znajdował się na pograniczu psychologii i parapsychologii. Jednak aktualne badania, przeprowadzane również w Polsce, coraz bardziej przesunęły go w stronę empirycznie sprawdzanej metody. Nie miałem wątpliwości, że dla potrzeb tej pracy stanowi doskonały punkt odniesienia. Nie zamierzałem przecież udawać naukowca badającego niuanse osobowości twórców. Użyłem natomiast enneagramu jako źródła inspiracji dla bardziej plastycznego opisu zdarzeń nakładających się na perspektywę dzieła.

Do książki dołączona jest płyta z nagraniem sonat wiolonczelowych Fryderyka Chopina i Aleksandra Tasmana. Grają Tadeusz Samerek – wiolonczela i Anna Prabucka-Firlej – fortepian.


Andrzej Mikołaj Szadejko STYL I INTERPRETACJA W UTWORACH ORGANOWYCH FRIEDRICHA CHRISTIANA MOHRHEIMA (1719?-1780) I JOHANNA GOTTFRIEDA MÜTHELA (1728-1788) Zagadnienia wykonawcze i stylistyczne muzyki organowej w regionie południowego Bałtyku w osiemnastym wieku

Twórczość organowa Friedricha Christiana Mohrheima i Johanna Gottfrieda Müthela, dwóch uczniów Johanna Sebastiana Bacha obejmuje okres od lat czterdziestych do osiemdziesiątych osiemnastego wieku. W Europie był to czas wielkich przemian estetycznych, kulturalnych i filozoficznych, zarazem zmierzchu baroku, wypieranego przez klasycyzm. Müthel rozpoczął działalność w roli sługi dworskiego, muzyka-rzemieślnika na dworze w Schwerinie. Później w Rydze w domu Vietinghoffów, najbogatszych obywateli miasta jest już kapelmistrzem. Świadomie rezygnując z tej najwyższej funkcji zostaje organistą w kościele św. Piotra w Rydze. Drogę zawodowa kompozytora wynika z postawy muzyka niezależnego, artysty tworzącego z natchnienia, antycypując nastawienie tak rozpowszechnione w dziewiętnastym wieku. Natomiast Mohrheim w trakcie pobytu w Gdańsku przeszedł drogę odwrotną, od sytuacji niezależnego muzyka dającego publiczne koncerty do urzędniczej posady kapelmistrza w głównym kościele miejskim. W tych jakże różnych warunkach spełnili się obaj. Johann Gottfried Müthel, ostatni uczeń Jana Sebastiana Bacha, jest postacią nieobcą w świecie muzykologii. Mimo to jego twórczość fortepianowa, klawesynowa, klawikordowa, jak również organowa jest bardzo słabo znana. Friedrich Christian Mohrheim jest jeszcze mniej znanym uczniem wielkiego kantora z Lipska, a przecież to między innymi jemu zawdzięczamy odpisy Pasji według świętego Mateusza. Mohrheim przez większość swojego zawodowego życia pracował w Gdańsku. Dzięki pracy wielu badaczy twórczość Mohrheima jest przywracana współczesnym odbiorcom. Niemniej ten kompozytor nie doczekał się jeszcze całościowego naukowego opracowania życia i twórczości.
Obficie czerpiąca ze źródeł książka Andrzeja Mikołaja Szadejki nie tylko przybliża obie postaci, często w pionierski sposób. Zawiera także kompletne spisy dzieł Mohrheima i Müthela, gruntowną analizę wykonawczą ich twórczości organowej, wreszcie uzupełniona jest o dwie płyty z nagraniami dzieł organowych tych dwóch późnych uczniów Jana Sebastiana Bacha, osiadłych nad Bałtykiem, w Gdańsku i w Rydze. Wydaje się niezbędna w bibliotece czytelnika zainteresowanego tyleż muzyką, co historią kultury w północnej Europie.

Książka nagrodzona na XVII Wrocławskich Targach Ksiązki Naukowej w konkursie na najtrafniejszą szatę edytorską. Projekt: Tomasz Bogusławski.


Sztuka | Kultura | Edukacja 2/2011

W drugim numerze rocznika „Sztuka | Kultura | Edukacja” uderza różnorodność tematyczna i podjęcie kliku istotnych a rzadko poruszanych wątków.
Małgorzata Ciepłuch omawia prawną definicje utworu muzycznego, a ponadto obowiązujące prawa autorskie dotyczące harmonii, melodii i rytmu. Michał Kierzkowski i Ilona Poćwierz-Marciniak rozprawiają się z „efektem Mozarta”: mitem o rzekomym podwyższeniu potencjału intelektualnego podczas słuchania muzyki. Grzegorz Piotrowski i Karol Szymański piszą o muzycznych i pozamuzycznych implikacjach na tle konkretnego wykonania War Requiem Brittena, a Jacek Bramorski kontynuuje rozważania o tym, jak filozofowie greckiego antyku pojmowali związki muzyczno-etyczne.
W numerze znajduje się też zapowiedź otwarcia studiów arteterapii (wspólnie organizowanych przez akademie muzyczną i medyczną). Dorota Stefaniak pisze o tremie, Sylwia Holeksa i Marzenia Kamińska przedstawiają interesujące materiały dydaktyczne, a wymienione tu teksty dalece nie wyczerpują zawartości numeru.
Do egzemplarza dołączona jest płyta DVD, na której – w dwóch wersjach językowych – prezentowana jest działalność Wydziału Dyrygentury Chóralnej, Edukacji Muzycznej i Rytmiki Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku


MUSIC COLLECTION FROM GDAŃSK
THEMATIC CATALOGUE OF MUSIC IN MANUSCRIPT

VOL. 1
AT THE POLISH ACADEMY OF SCIENCES GDAŃSK LIBRARY
DANUTA POPINIGIS
BARBARA DŁUGOŃSKA
DANUTA SZLAGOWSKA
JOLANTA WOŹNIAK
str. 853, rok wydania 2011

VOL.2
FROM THE FORMER STADTBIBLIOTHEK DANZIG, KEPT AT THE STAATSBIBLIOTHEK ZU BERLIN
DANUTA SZLAGOWSKA
BARBARA DŁUGOŃSKA
DANUTA POPINIGIS
JOLANTA WOŹNIAK
str. 272; rok wydania 2007

VOL.3
IN THE STATE ARCHIVE IN GDANSK
JOLANTA WOŹNIAK
BARBARA DŁUGOŃSKA
DANUTA POPINIGIS
DANUTA SZLAGOWSKA
str. 200; rok wydania 2008

Język publikacji: angielski

Katalogi powstały dzięki projektom, których realizację grupa badaczek z Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku rozpoczęła w roku 1997, a prowadziła przy wsparciu polskiego Komitetu Badań Naukowych, Centralnej Redakcji organizacji międzynarodowej Répertoire International des Sources Musicales (z siedzibą we Frankfurcie nad Menem) oraz Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej.

Środowiska naukowe i muzyczne otrzymują wyjątkową publikację: źródłowy opis rękopisów muzycznych znajdujących się w PAN Bibliotece Gdańskiej, w Archiwum Państwowym w Gdańsku oraz zbioru, który przed wojną należał do ówczesnej Biblioteki Miejskiej w Gdańsku, a obecnie znajduje się w Staatsbibli0thek zu Berlin. Rękopiśmienne muzykalia – zarówno samych bibliotek, jak i kolekcje ofiarowane bibliotekom przez kościoły oraz prywatnych donatorów – obejmują spuściznę muzyczną ponad czterech stuleci, począwszy od XVI wieku.

Komplet trzech katalogów (obejmujący łącznie opisy niemal 9 tysięcy utworów), staje się ważną pozycją dla wykonawców i badaczy muzyki dawnej (ale i nowszej, XIX wiecznej), historykom pomoże zaś w odzwierciedleniu zainteresowań mieszkańców Gdańska w dziedzinie nie tylko muzyki, lecz literatury, sztuki i kultury. Ukazanie się wszystkich trzech tomów można uznać za wydarzenie wydawnicze.

Książki wydano nakładem krakowskiej oficyny Musica Iagellonica oraz Wydawnictwa Akademii Muzycznej im. St. Moniuszki w Gdańsku.

Cena kompletu – mimo kosztownych prac badawczych i wydawniczych – nie powinna stanowić zapory nie tylko dla instytucji, lecz i zainteresowanych artystów, naukowców, historyków a nawet studentów.


Aby zapoznać się z pełną ofertą wydawnictwa: