cos

fot. Piotr Rodak

ad. dr hab. Monika KARWASZEWSKA


Absolwentka Wydziału Kompozycji i Teorii Muzyki Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku, gdzie w 2005 roku uzyskała tytuł magistra sztuki w specjalności teoria muzyki.

W roku 2013 ukończyła Środowiskowe Studia Doktoranckie w dziedzinie sztuki muzyczne, dyscyplinie artystycznej kompozycja i teoria muzyki (specjalność: Teoria muzyki), na Wydziale Twórczości, Interpretacji i Edukacji Muzycznej Akademii Muzycznej w Krakowie. Stopień doktora sztuk muzycznych uzyskała w 2013 roku na podstawie dysertacji pt. „Idiom kompozytorski Andrzeja Dobrowolskiego w kontekście przemian stylistycznych w muzyce polskiej II połowy XX wieku” w Akademii Muzycznej w Krakowie. Badania te finansowane były przez Narodowe Centrum Nauki w ramach promotorskiego projektu badawczego Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego realizowanego w Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy.

W 2019 roku uzyskała stopień doktora habilitowanego sztuk muzycznych w dyscyplinie artystycznej kompozycja i teoria muzyki (specjalność: Teoria muzyki) na Wydziale Kompozycji, Dyrygentury, Teorii Muzyki i Muzykoterapii Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu.

Zawodowo jest związana z Akademią Muzyczną w Gdańsku od 2006 roku – obecnie pracuje na stanowisku adiunkta oraz kierownika Biura ds. Nauki, Rozwoju Kadr i Wydawnictwa. Od października 2018 roku obejmuje również funkcję Redaktora naczelnego uczelnianego Wydawnictwa.

Jest teoretykiem muzyki – prowadzi aktywną działalność naukowo-badawczą zarówno w kraju, jak i zagranicą oraz posiada znaczące osiągnięcia naukowe, dydaktyczne i na polu organizacji nauki.

Wieloaspektowy krąg zainteresowań teoretycznych koncentruje się wokół szeroko pojętej analizy twórczości muzycznej XX i XXI wieku, a w przeważającej części kompozytorów polskich, otwartej na metodologie intermedialne i intertekstualne. Po uzyskaniu stopnia doktora swoje zainteresowania naukowe skierowała w kierunku badań interdyscyplinarnych, zajmując się adaptacją włoskiej transawangardy, z malarstwa włoskiego na teren muzyki polskiej.

Wśród publikacji naukowych znajdują się istotne dla dyscypliny sztuk muzycznych pozycje: monografia, będąca pierwszym kompleksowym omówieniem całej spuścizny Andrzeja Dobrowolskiego (Andrzej Dobrowolski. Muzyka Czystej Formy, opublikowana w 2017 roku przez Wydawnictwo Akademii Muzycznej w Gdańsku), recenzowane artykuły w czasopismach wysokopunktowanych, które umieszczone są w uznanych dla nauki międzynarodowych bazach cytowań Scopus, oraz European Reference Index for the Humanities ERIH, rozdziały w monografiach zbiorowych krajowych i zagranicznych, a także opracowania. Jest ona ponadto członkiem recenzentów międzynarodowego czasopisma „International Journal of Literature and Arts”.

Wyniki badań prezentuje na uznanych międzynarodowych i krajowych kongresach, konferencjach i sesjach naukowych, dzięki czemu uzyskują one szeroki rezonans na świecie. W grudniu 2018, jako jedyny przedstawiciel sztuk muzycznych z Polski, wyniki badań dotyczące komputerowej muzyki generatywnej, zaprezentowała na światowym kongresie sztuki generatywnej XXI Generative Art Conference w Weronie.

Jej dokonania naukowe, organizacyjne i dydaktyczne zostały pięciokrotnie nagrodzone przez Rektora.