cos

Zmarł prof. Kazimierz Guzowski

13 kwietnia 2017 14:07

 


Kazimierz Marian Guzowski

urodzony 4 marca 1933 r. w Wąbrzeźnie, zasłużony dla kultury muzycznej Trójmiasta kompozytor, pedagog, klarnecista i saksofonista.

Muzyki zaczął się uczyć w dzieciństwie. Druga wojna światowa i śmierć ojca opóźniły rozpoczęcie regular­nego kształcenia muzycznego o wiele lat. Po ukończeniu Gimnazjum Ogólnokształcącego w Kartuzach podjął w roku 1959 naukę w Państwowej Szkole Muzycznej ii stopnia w Gdańsku-Wrzeszczu. Szkołę ukończył w roku 1964, uzyskując dyplom ze specjalnością gry na klarnecie. W roku 1967 rozpoczął studia kompozycji w klasie Konrada Pałubickiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Gdańsku. Studia ukończył z wyróżnieniem w roku 1972.

W latach 1952-1957 pracował w Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni w dziale dozoru technicznego. Wtedy to na stałe związał się z Trójmiastem, a na swoje miasto wybrał Gdynię.

Jako czynny muzyk, klarnecista i saksofonista, początkowo zajmował się jazzem i muzyką rozrywkową; w latach 1959-1963 pracował w Teatrze Wybrzeże, a w latach 1965-1973 – w Państwowej Operze i Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku. Od roku 1973 aż do końca aktywności zawodowej był pedagogiem Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku, gdzie wykładał przedmioty związane z kompozycją.

W latach 1957-1974 jako instrumentalista uczestniczył w licznych imprezach jazzowych (Jazz Jamboree, Jazz nad Odrą, Krakowskie Zaduszki Jazzowe, występy w zespole towarzyszącym Paulowi Ance), w nagraniach radiowych i telewizyjnych, a także w nagraniach muzyki filmowej (m.in. z Krzysztofem Komedą).

Od roku 1984 jest członkiem Związku Kompozytorów Polskich. W latach 1996-1998 był prezesem Oddziału Gdańskiego ZKP.

We wczesnym okresie twórczości przeważają kompozycje wokalne i wokalno-instrumentalne. Szczególną cechą kompozycji Guzowskiego jest poszukiwanie jednostkowego, indywidualnego brzmienia. Wyraża się to w preferowaniu rzadkich, niełatwych do skompletowania składów wykonawczych (Septet na flet, obój, rożek angielski, klarnet, fagot, róg i harfę; Koncert na wiolonczelę i 22 instrumenty dęte, perkusję i harfę) oraz w dys­cyplinie konstrukcyjnej, zwartości dźwiękowej i formalnej utworu (Etiuda wielkotercjowa na fortepian; 9 utworów na fortepian). Zwraca uwagę związek muzyki Guzowskiego z kulturą kaszubską. Polega on na wykorzystywaniu oryginalnych tekstów kaszubskich (6 kolęd kaszubskich na głos i fortepian) lub na muzycznym opracowywaniu tekstów kaszubskiego poety (5 pieśni do wierszy Jerzego Stachurskiego na sopran i fortepian). Folklor regionu wpłynął także na język dźwiękowy dedykowanej Janowi Pawłowi ii Mszy kaszubskiej na chór mieszany i orkiestrę symfoniczną, której finał zawiera cytat z Hymnu kaszubskiego.

Spośród nagród, jakie otrzymał Guzowski, warto wymienić Grand Prix za Mszę kaszubską, przyznane przez Nadbałtyckie Centrum Kultury (1999 r.) i medal Zasłużonym Ziemi Gdańskiej (1977 r.); w roku 1999 Kazimierz Guzowski został uhonorowany Nagrodą Artystyczną Prezydenta Miasta Gdyni.

Zmarł 12 kwietnia 2017 roku.

***

O KOMPONOWANIU…

Moje komponowanie to po prostu hobby.

Piszę mało i wolno, bardzo selekcjonuję wszystko – bo mi się wydaje, że jest za dużo muzyki w naszym życiu – i to nie tylko tej złej. Ja po prostu jestem tego świadom. Może to jest moje nieszczęście? Może na skutek tej świadomości nie bardzo* mam ochotę komponować dużo i cokolwiek? Mówienie do lampy jest przecież bez sensu, a tyle samo znaczy komponowanie bez potrzeby z zewnątrz, bez adresata. Jeżeli człowiek nawet ma do powiedzenia coś interesującego, to musi mieć słuchacza.

 

O PEDAGOGICE…

Nauczyciel to powinien być taki człowiek, który bez względu na posiadany stopień wykształcenia ma chęć komuś pomóc.

Muzyki uczcie się z nut, a nie z książek. Zawsze, gdy czytasz książkę, musisz być świadomy, że to jest pogląd autora -mniej lub bardziej prawdziwy. Dlatego nas przede wszystkim obowiązują nuty.